> Мінская вобласць > Пухавіцкі раён > вёска Дрычын > Царква Святога Іаана

Дрычын | Царква Святога Іаана - Каментарыі

Не існуе
Год пабудовы (перабудовы): > 1750
Страчаны: > 1917
Каардынаты:
53° 34'15.92"N, 27° 58'51.29"E
Главная » Справочники » Репрессированные православные священно- и церковно-служители Беларуси, 1917-1967. Т. I » Том I » АЛЯКСАНДР ШАЛАЙ
АЛЯКСАНДР ШАЛАЙ

[Аляксандр Сямёнавіч; 20.11.1879, Слуцк Мінскай губ., цяпер райцэнтр Мінскай вобл. — 14.11.1937, Бабруйск Магілёўскай вобл., турма НКВД], свяшчэннамучанік. Протаіерэй. З сям’і службоўца. Скончыў Мінскую духоўную семінарыю, рукапаложаны ў іерэя (1901). Прызначаны настаяцелем Пакроўскай царквы в. Астражанка Мазырскага пав. Мінскай губ., цяпер Лельчыцкі р-н Гомельскай вобл. У 1905 пераведзены ва Успенскі храм в. Кімія (Кімея) Барысаўскага пав. Мінскай губ., цяпер Барысаўскі р-н Мінскай вобл. З 1909 служыў у Свята-Іаанаўскім храме в. Дрычын (тагачасны паштовы адрас: ст. Мар’іна Горка) Ігуменскага пав. Мінскай губ., цяпер Пухавіцкі р-н Мінскай вобл. У 1930-я г. настаяцель Свята-Троіцкай царквы в. Блонь Пухавіцкага р-на Мінскай вобл. Пасля закрыцця ў жн. 1935 царквы савецкімі ўладамі працягваў адпраўляць трэбы па просьбах прыхаджан у іх хатах. Арыштаваны 6.8.1937 у в. Зарэчча Пухавіцкага р-на. Асуджаны 10.10.1937 тройкай НКВД за «контррэвалюцыйную агітацыю супраць калгасаў» дa ВМП з канфіскацыяй маёмасці. Расстраляны. Сям’я Ш. выслана. Рэабілітаваны пракуратурай БССР 10.4.1989. Асабовая справа Ш. № 23304-с захоўваецца ў архіве КДБ Беларусі. У 1999 Сінодам Беларускай праваслаўнай царквы праслаўлены як мясцова шанаваны святы. Архіерэйскім Саборам РПЦ 2000 далучаны да ліку агульнарускіх святых.
Кр.: Памятная книжка Минской губернии; Личный состав епархиального управления; НГАБ, ф. 2786, в. 1, с. 67; Житія и Жизнеописанія новопрославленныхъ святых и Подвижниковъ Благочестія, въ Русской Православной Церкви просіявшихъ (отъ царствованія царя-мученика Николая II Александровіча і до нашихъ дней). СПб., 2001. Т. 2 (августъ-декабрь); Православная энциклопедия. Т. 1. М., 2000. С. 486.
адказаць
Гістарычныя звесткі пра Свята-Іаанаўскі прыход:

Царква ў гонар святога Іаана Прадцечы – твор народнага дойлідства – існавала ў сяле Дрычын з другой паловы XVIII стагоддзя і была пабудавана на сродкі мясцовага памешчыка Бурымскага з драўляных брусоў, у выглядзе выцягнутага крыжа з адным глухім купалам. Унутраная плошча храма складала каля 25 квадратных сажняў. У званіцы былі два званы. У царкоўным архіве за 1879 год захоўваліся метрычныя кнігі і спаведныя спіскі прыхаджан з 1844 года. Апрача Дрычына, у прыход уваходзілі яшчэ 5 вёсак (каля 2 тысяч прыхаджан).
Настаяцелямі Дрычынскай царквы ў розны час былі святары Васілій Беліновіч (узнагароджаны ордэнам Святога Уладзіміра 4-й ступені), Уладзімір Ржэцкі, Аляксандр Будзіловіч, Аляксандр Шалай. У 1900 годзе ў Свята-Іаанаўскай царкве служылі святар Павел Шыманоўскі (у чын быў узведзены ў 1879 годзе) і псаломшчык Васіль Костка.
У 1930-я гады царква была зачынена, а праз некалькі год, з пісьмовай згоды мясцовых жыхароў, разабрана на будаўнічыя матэрыялы, з якіх пасля пабудавалі вясковую школу. У вёсцы Калінаўка, паблізу Дрычына, жыла бабуля вельмі сталага веку, сведка тых падзей, якая і распавяла падрабязнасці зачынення царквы святару айцу Міхаілу. Яна вельмі каялася, што хаця і была веруючай, але ж таксама, як і іншыя, паставіла свой подпіс пад згодай на разбурэнне царквы. Праз некалькі дзён пасля пакаяння ў гэтым граху бабуля памерла…
Цяпер на месцы святыні стаяць два дамы мясцовых жыхароў, а побач з імі – стары парк, высокія дрэвы якога – адзіныя сведкі існавання былога храма…
Святы ойча Іаане, Прароча, Прадцеча і Хрысціцель Гасподні, малі Бога за нас!

Падрыхтавана паводле крыніц:
1. Памяць. Пухавіцкі раён. – Мінск: Беларусь, 2003. - С. 682-683.
2. “Праваслаўныя храмы на Пухавіччыне. Інфармацыйны даведнік. – Мар’іна Горка: Пухавіцкая цэнтральная бібліятэка; аддзел бібліятэчнага маркетынгу. – 2007. – С. 10)
адказаць

Дадаць паведамленне

*
*
*
*