> obwód witebski > rejon lepelski > miasteczko Hubin > Kościół (ruiny)
Hubin. Kościół (ruiny)
Hubin. Kościół (ruiny)

Kościół (ruiny) | Hubin

Wybrane zdjęcia

Hubin. Kościół (ruiny)

Foto © |

Hubin. Kościół (ruiny)

Kościół Św. Antoniego na fot. sprzed 1913 r Foto © |

Hubin. Kościół (ruiny)

Wnętrze wieży Foto © |

KAMIENNEHUBIN

Właściwie dawniej nazywała się ta parafja wprost Kamień, a kościół parafjalny był w Kamieniu, lecz niestety kościół ten utraciliśmy i mamy tam tylko małą kaplicę parafję zaś przeniesiono do wspaniałej świątyni po-franciszkańskiej w Hubinie.

Mała mieścina, niegdyś była ożywiona z racji licznych przybyszów czy to za interesami, czy to z przyczyny nabożeństwa, bo klasztor ks. Franciszkanów był bardzo czynny i dużo ściągał do siebie ludzi. Dziś licznych zakonników musi zastąpić jeden jedyny ksiądz. Parafja bardzo rozległa, sięga w jedną stronę na przestrzeni 30 wiorst, tym więcej, że do niej przyłączono kilka skasowanych parafji: Czaszniki, Kublicze, Biały-Kamień. Liczy ona 1815 wiernych.

Jak w całym powiecie, widzimy w parafji dużo jezior; miejscowość wzgórzysta, gleba niezła, czego dowodem była dawniej zamożność obywateli. Dziś majątki coraz bardziej upadają. Siedziały tu niegdyś zamożne rody Reutów, Korsaków, którym królowie poczynili ogromne nadania, dziś jednak widzimy tutaj już tylko ruinę. Takie starożytne, niegdyś słynne Półjezierze, dziś świeci pustkami.

Parafjanie przeważnie drobna szlachta na arendzie, więc nie stała, nieosiadła; włościan mało i ci bardzo rozrzuceni. W parafji Hubińskiej niema całych osad katolickich, ale wszystko się pomieszało. Jakoś się zabłąkał do Hubina jeden kramarz katolik, co rzadko bywało w tych stronach. Nieco więcej katolików mieszka pod Czasznikami, gdzie im daje zarobek papiernia p. Siellawy. I ta liczba katolików nie raz się zmniejsza, bo rozwinięte jest bardzo wychodźtwo do Ameryki.

Jest wśród parafjan nieco Litwinów, którzy skorzystali z parcelowania majątku i nabyli sobie po kawale ziemi. Jak wspominaliśmy, dawniej w Kamieniu była parafja, lecz ładny kościół zamknięto, a na kościół parafjalny wyznaczono bardzo stary drewniany kościółek na cmentarzu. Zamierzano zbudować w Kamieniu nowy kościół, założono nawet fundamenty, ale zaniechano zamiarów, a na cmentarzu oprócz kaplicy, pozostały tylko fundamenty. Kamień miał dawniej tylko kaplicę, przy której mieszkali ks. emeryci, lecz w roku 1796 zbudowano drewniany kościół pod wezwaniem św. Kazimierza i zrobiono parafję.

W malej mieścinie Hubin, otoczony kilku żydowskimi domkami, wznosi się duży murowany kościół, zbudowany w roku 1714 przez stolnika połockiego Jana Pakosza, pod wezwaniem św. Antoniego. Pakoszowi też zawdzięcza swe powstanie dwupiętrowy klasztor ks. Franciszkanów. Kościół zbudowano w formie krzyża. Ma on 3 ołtarze, z których wielki pod wezwaniem Najśw. Maryi Panny, artystycznie rzeźbiony z drzewa; zwraca też uwagę ładny boczny ołtarz N. M. Panny Ostrobramskiej.

W czasach wolnościowych, mając nadzieję uzyskania pozwolenia na otwarcie szkoły, parafjanie wznieśli niezły gmach dla szkoły parafjalnej, lecz, niestety, budynek ten stoi dotychczas pustkami.

Z proboszczów wymienimy tylko ks. Narwajsza, który rządził parafją aż lat 45 i ks. Bema. Obecnie (rok 1913) od lat 12 rządzi parafją ks. Zaremba. Dużo przyczynił się on do odnowienia kościoła. Przy dobrze zachowanej plebanji ocalała jeszcze bibljoteka i bogate archiwum ks. Franciszkanów.

Są kaplice w Kamieniu, w Iwańsku, Paulsku pod wezwaniem Imienia Jezus, zbudowana przez Józefa Szczytta w roku 1789 i w Suszy.

Nasze Kościóły
Pod redakcja Ks. Jozafata Żyskara (1913)

Tom I, Część 3
Archidiecezja Mohylowska
Witebszczyzna

Wiadomości

Rok budowy (przebudowy): 1714
Współrzędne geograficzne:
55 2'30.97"N, 28 57'15.58"E

Albumy zdjęć