> obwód witebski > rejon witebski > miasto Witebsk > Kościół Św. Barbary
Witebsk. Kościół Św. Barbary
Witebsk. Kościół Św. Barbary

Kościół Św. Barbary | Witebsk

Rok budowy (przebudowy): 1785 (1), 1884-85 (2)
Współrzędne geograficzne:
55 12'2.42"N, 30 10'58.66"E

Albumy zdjęć

Wybrane zdjęcia

Witebsk. Kościół Św. Barbary

Widok fasady głównej Foto © Viktar Kalinouski |

Witebsk. Kościół Św. Barbary

Kościół Św. Barbary w Witebsku, fasada główna Foto © Viktar Kalinouski |

Witebsk. Kościół Św. Barbary

Ołtarz główny Foto © radziwill.by |

Kościół św. Barbary w Witebsku

Niedaleko dworca witebskiego, za rzeką, wśród małych ubogich domków, przeważnie zamieszkałych przez oficjalistów kolei żelaznej, zdaleka widzimy wysmuklę wieże stoi tam ładny gotycki kościół św. Barbary.

Wznosi się on na cmentarzu katolickim, jakby otoczony prochami całych pokoleń mieszkańców miejscowych, ale jest on zarazem kościołem parafialnym.

Parafia św. Barbary liczy 3900 wiernych i jest dość rozległa. Należą do niej w mieście przeważnie ludzie niezamożni i trochę szlachty oraz wieśniaków w rozrzuconych osadach.

Przez szereg lat proboszczem kościoła św. Barbary był długoletni kapelan szkól witebskich, ks. de Walden. Ogromne zasługi, a przedewszystkiem zasługę zbudowania ładnego kościoła, położył ks. Motuz. Gdzie on był, wszędzie pozostawił po sobie pamiątki. W Ule w roku 1882 odnowił on gruntownie albo raczej przebudował prawie na nowo kościół, a nawet naraził się wobez rządu i był zmuszony przenieść się do Witebska, gdzie postawił ładna, gotycką świątynię. Niestety, i tu on niezupełnie ściśle stosował się do planów zatwierdzonych, znacznie powiększywszy rozmiary budowy, skutkiem czego był przeniesiony do Kurska. Niezmordowany pasterz i tam postawił wspaniałą, gotycką świątynię.

Pierwotnie przy cmentarzu grzebalnym w Witebsku była zbudowana kaplica w roku 1783 przez Antoniego Kossowa. Nie mógł ks. Motuz zadowolnić się tą małą, już bardzo starą świątynią, jego serce kapłańskie pobudzało go do pracy, a myśl wzniesienia nowej świątyni zajęta całego. Nie łatwa była to rzecz w biednej parafii zebrać potrzebne fundusze, tylko gorliwość i umiejętność ks. Motuza potrafiła to uczynić.

Ładny kościół zbudował ks. Motuz w stylu czysto gotyckim, z dwiema wysmukłemi wieżami na froncie. Kościół nietynkowany z czerwonej cegły.

Jak ładnie wygląda kościół św. Barbary zewnątrz, nie mniej miłe robi wrażenie wewnątrz. 5 ołtarzy w kościele, a szósty w kaplicy, opatrzone w konieczne utensylja i ozdoby. Szczególnie wyróżniają się ładne ołtarze Matki Boskiej Nieustającej Pomocy i gotycki św. Antoniego.

Proboszczami kościoła św. Barbary, po ks. Motuzie byli: ks. Lewgawd, ks. Przemocki, ks. Petronis, ks. Jaczejko i ks. Ignacy Rudis.

Naokoło otacza kościół cmentarz grzebalny, dobrze utrzymywany i posiadający dużo ładnych pomników. Spoczywają tu prochy niejednego zasłużonego obywatela, niejednego działacza społecznego.

Rozległa parafia kościoła św. Barbary posiada trzy kaplice: na cmentarzu grzebalnym, w Dołżnie i w Horodku. Przy ostatnim mieszka kilka rodzin szlacheckich i trochę włościan, ale bardzo rozrzuconych śród obcych.

Nasze Kościoły
TOM 1. Część 3.
ARCHIDIECEZJA MOHYLOWSKA. Witebszczyzna.
POD REDAKCJĄ Ks. JOZAFATA ŻYSKARA.
Warszawa, 1912

Wiadomości