> obwód homelski > rejon brahiński > miasto Brahiń > Zamek brahiński
Brahiń. Zamek brahiński
Brahiń.  Zamek brahiński

Zamek brahiński | Brahiń

Nie istnieje
Rok budowy (przebudowy): XIV-XVII
Utracony: XVII

Albumy zdjęć

Wybrane zdjęcia

Brahiń.  Zamek brahiński

Mikołaj Wasilewicz Newrew (1874) - 'Dymitr Samozwaniec I przysięga Zygmuntowi III Wazie wpraowadzenie katolicyzmu w Rosji' |

Brahiń.  Zamek brahiński

Dymitr Samozwaniec I, naprawdę Grigorij Otrepjew (1581-1606) |

Brahiński zamek

W latach sześćdziesiątych XIV wieku Brahiń wszedł w skład Wielkiego Księstwa Litewskiego jako osobista własność wielkich książąt, którzy na miejscu dawnego grodu wznieśli drewniany zamek obwiedziony wałami i fosą. Przyległa do zamku osada, zwana Zahorodziem, z czasem przekształciła się w miasteczko.

W 1574 roku zamek wraz z miastem i dobrami ziemskimi (tzw. hrabstwem brahińskim) został przekazany książętom Wiśniowieckim. Według sporządzonego wówczas inwentarza zamek posiadał wysokie ziemno-drewniane umocnienia obronne, dwie drewniane wieże – obronną i bramną z mostem zwodzonym, drewnianą cerkiew Świętej Trójcy, pomieszczenia mieszkalne i gospodarcze.

To właśnie na zamku brahińskim, podówczas stanowiącym własność księcia Adama Wiśniowieckiego, pojawił się w 1603 roku zbiegły z Moskwy mnich Grigorij Otriepjew i tu oficjalnie ogłosił, że jest cudownie ocalonym carewiczem Dymitrem - pretendentem do tronu moskiewskiego.

Rozpoczęło to wyjątkowo dramatyczny rozdział stosunków polsko-moskiewskich, który przeszedł do historii pod nazwą Dymitriady. W historiografii rosyjskiej okres ten określany jest jako „Wielikaja Smuta”, czyli Wielki Zamęt.

W 1648 roku mieszkańcy Brahinia otworzyli bramy kozackim oddziałom pułkowników Nebaby i Chwoźki. W 1649 roku miasteczko wraz z zamkiem zostało zdobyte i zniszczone przez karną ekspedycję wojsk Rzeczypospolitej pod dowództwem hetmana wielkiego Janusza Radziwiłła. Zamek nie został już odbudowany, a na jego miejscu powstał folwark i rezydencja właścicieli dóbr.

Grzegorz Rąkowski
„Czar Polesia”, Rewasz, Pruszków 2001
(A.O.)