> okręg wileński > gmina rejonowa Wilno > miasto Wilno > Cmentarz Słoneczny (św. Piotra i Pawła)
Wilno. Cmentarz Słoneczny (św. Piotra i Pawła)
Wilno. Cmentarz Słoneczny (św. Piotra i Pawła)

Cmentarz Słoneczny (św. Piotra i Pawła) | Wilno

Współrzędne geograficzne:
54 41'42.33"N, 25 18'40.14"E

Albumy zdjęć

Wybrane zdjęcia

Wilno. Cmentarz Słoneczny (św. Piotra i Pawła)

Cmentarz Słoneczny (Świętych Piotra i Pawla) w Wilnie. Anioł w kwaterze grobowej Zawadzkich Foto © Anna Ostrowska |

Wilno. Cmentarz Słoneczny (św. Piotra i Pawła)

Cmentarz Słoneczny (Świętych Piotra i Pawła) w Wilnie, brama wejściowa Foto © Anna Ostrowska |

Wilno. Cmentarz Słoneczny (św. Piotra i Pawła)

Fragment cmentarza Foto © . |

Cmentarz Słoneczny (Świętych Piotra i Pawła)

Jest to jeden z najstarszych w Wilnie zachowanych zamiejskich cmentarzy przykościelnych; założony w latach 18151830, choć analiza architektury i źródła wskazują na jego istnienie już w XVIII wieku. Położony w sąsiedztwie kościoła Świętych Piotra i Pawła, między ulicami Paca, Słoneczną i Polową, początkowo zajmował część obecnej powierzchni, znajdującej się bliżej kościoła. Nie posiada kaplicy przedpogrzebowej, prawdopodobnie ze względu na bliskość kościoła.

Wcześniej nie był ogrodzony; obecnie na cmentarz prowadzi neogotycka brama w niezbyt ciekawym, betonowym murze. Malowniczo usytuowany na wznoszącym się, stromym zboczu góry, charakteryzuje się znaczną różnicą poziomów. Nieregularny układ alejek związanych z ukształtowaniem terenu, przepiękny stary drzewostan i widok na kościół Świętych Piotra i Pawła i miasto nadają szczególny urok miejscu.

Zachowane tu nagrobki stanowią cenny zabytek kultury, prezentując różnorodne style stosowane na przestrzeni czasu. Pośród nagrobków wyróżniają się liczne tutaj kaplice grobowe; szczególnie cenne klasycystyczne Ogińskich i Zawiszów, ale także neogotyckie Meysztowiczów, Sidorowiczów i inne. Napisy nagrobne w archaicznej polszczyźnie przywołują minioną historię. Spoczywają tu ludzie zasłużeni i znani profesorowie Uniwersytetu Stefana Batorego, artyści, księża. W większości starej części są to groby polskie, także litewskie.

Cmentarz objęto tylko cząstkową ochroną prawną dotyczącą najcenniejszych pomników. Nie jest zamknięty dla pochówków, nawet w najstarszej części.

A.O.
Na podstawie:
Juliusz Kłos, Wilno, Przewodnik Krajoznawczy, Wyd. Oddziału Wileńskiego Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego, Wilno 1923
Edmund Małachowicz, Wilno. Dzieje, architektura, cmentarze, Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, Wrocław, 1996

Wiadomości