Выбраныя здымкі
У 1850 годзе на каталіцкіх могілках Валожына намаганнямі графа Тышкевіча была пабудавана каменная капліца для касцёла бернардынаў. Пасля таго як касцёл быў атабраны і ператвораны ў праваслаўную царкву, набажэнстваў у капліцы не праводзілі. Капліца стала прыпісною да касцёла ў вёсцы Забрэзье. У 1884 годзе ўлады зрабілі спробу зачыніць каталіцкія могілкі і капліцу. Гэтыя намеры сустрэлі пратэст з боку каталікоў. Яны склалі скаргу і выправілі яе на імя расейскага Імператару. Але гэты зварот, відавочна, застаўся без вынікаў, бо ў 1885 годзе могілкі былі зачынены, а капліца прапарадкавана Свята-Іосфаўскаму праваслаўнаму прыходу. Праз год быў зроблены ў капліцы іканастас і заменены дах. 20 кастрычніка 1886 году намеснік Віленскага Свята-Духава кляштара архімандрыт Варсанофій асвяціў новапрыстасаваную капліцу ў гонар Ператварэння Госпада. Далей яна была вядомая як Спаса-Прэабражэнская Валожынска-Капусцінская могільнікавая капліца.
У ноч на 11 сакавіка 1895 году невядомы прасякнуў у капліцу, сарваў з царскай брамы завесу, зняў з ахвярніка каленкоравую срачыцу і кінуў яе на прастол. Быў знесены медны напрастольны крыж, які неўзабаве быў знойдзены каля ганка Свята-Канстанціна-Алененскай царквы. Па прычыне гэтых дзеянняў прыйшлося адмыслова зрабіць чын асьвячэння прастола.
У 1921 годзе пасля заканчэння вайсковых дзеянняў прайшло пераўсталяванне межаў і Валожын апынуўся на тэрыторыі Польшчы. Новыя ўлады сталі рабіць рэвіндыкацыю царкоўных земляў і храмаў. У выніку Свята-Іосіфаўская царква стала зноў рымска-каталіцкім касцёлам, а ў 1923 годзе вернута касьцёлу і могільнікавая капліца.
У ноч на 11 сакавіка 1895 году невядомы прасякнуў у капліцу, сарваў з царскай брамы завесу, зняў з ахвярніка каленкоравую срачыцу і кінуў яе на прастол. Быў знесены медны напрастольны крыж, які неўзабаве быў знойдзены каля ганка Свята-Канстанціна-Алененскай царквы. Па прычыне гэтых дзеянняў прыйшлося адмыслова зрабіць чын асьвячэння прастола.
У 1921 годзе пасля заканчэння вайсковых дзеянняў прайшло пераўсталяванне межаў і Валожын апынуўся на тэрыторыі Польшчы. Новыя ўлады сталі рабіць рэвіндыкацыю царкоўных земляў і храмаў. У выніку Свята-Іосіфаўская царква стала зноў рымска-каталіцкім касцёлам, а ў 1923 годзе вернута касьцёлу і могільнікавая капліца.