Мінск (Менск) | Касцёл Святога Войцэха і кляштар бенедыктынак - Каментарыі

2007-09-18 br. Jan Fibek OFMCap

SS. Benedyktynki (p.w. św. Wojciecha)

1633-1871 – klasztor benedyktynek

1633 – fundacja kościoła klasztoru benedyktynek dokonał jej kanonik wileński ks. Wojciecha Sielawa.

1647-1649 – budowa murowanego obiektu ze środków wydzielonych przez Krzysztofa Chodkiewicza, budowniczym był Andrzej Kromer.

1655 – zniszczenie świątyni w czasie wojny moskiewskiej.

1682 – z fundacji Katarzyny Świrskiej wyremontowano kościół i zbudowano nowe murowane budynki klasztorne. Przybyły tu mniszki z Orszy, gdzie zlikwidowano klasztor.

1800 – zniszczenie ogrodów klasztoru przez wytyczanie nowej ulicy.

1842-1843 – kapelan zakonnic: o. Melchior Kosiński, (OSST), oraz o. Bonawentura Wojciechowski (OFMCov).

1871 - likwidacja klasztoru, mieszkających tu dotąd 12 zakonnic przechodzi do Nieświeża.

1871-1873 – kościół rektorski

1872 – w tym roku z klasztornym kościołem związani byli kapłani: ks. Antoni Tyszkiewicz, ks. Jakub Perkowski, ks. Józef Rosiński.

1873-1919 – cerkiew i klasztor prawosławny.

1873 – po przebudowie wieży kościelnych i zmianie wyglądu zewnętrznego świątyni umieszczono tu prawosławny klasztor żeński, jaki funkcjonował w tym miejscu do 1919 r.

1919-1920 – kościół seminaryjny

1919 – (03.12) przeniesiono tu (z klasztoru dominikańskiego) Seminarium Diecezji Mińskiej, decyzją bp. Z. Łozińskiego.

1921-1964 - … ?

Prawdopodobnie nieco później istniała tu jeszcze (do ok. 1930 r.) cerkiew prawosławna.

1941-1944 – za pozwoleniem władz niemieckich kościół wrócił do kultu Bożego.

1945 – zamkniecie kościoła.

1964 – całkowite zniszczenie kościoła przez władze sowiecką.