OBSZAR PARAFII
W 1744 r. Ziembin to parafia w dekanacie radaszkowickim, na jej terenie znalazły się miejscowości: Ziembin, Szkuplin, Korsakowicze, Zamość, Budzienicze, Mściż, Chelmowka, Brod, Otrub, Han-cewicze, Czmielewicze, Zacień.
Nowy kościół wzniosła Marcjanna Litwor Chreptowicz w 1763 r., a 3 lata później zamieszkali tu dominikanie.
Na terenie parafii, w 1783 r. znajdowały się miejscowości: Budzienicze, Bukoniczki, Chmielewi-cze, Chiłanowka, Hac, Hancewicze, Horety Łuh, Ikany, Kościuki, Kimiczy, Kludziówka, Lybe, Msciż, Nowosiółki, Polany (OP), Smolary, Skupalin, Uborki, Ziembin (m-ko), Zamosze, Zacin, Zer-stwianka. Natomiast sąsiednie parafie to: Hajno, Dołhinów, Łahojsk, Korzeń.
W 1791 r. na terenie parafii znajdowały się miejscowości: Msciż, Horełyłuh, Brylenno, Chel-mówka (v. Zdanowka), Zdanowka, Skuplin, Budzicze, Ziembin, Hac, Zaceń, Dziedzictwo, Smolary, Zamosze.
W 1796 r. parafia obejmuje miejscowości: Ziembin, Zarstwianka, Lubcz, Bukowicze, Kościuki, Skuplin, Lisin, Polany, Hać, Sutoki, Czmielewicze, Ząceń, Hancewicze, Słoboda, Zamosze, Horety, Pusty, Mściż, Smolany, Czmiele, Kiemieje, Wielki Mściż, Chełmoszka, Otrób, Budzicze, Oborek, Borowlany, Słobódka.
Od 1798 r. część miejscowości została właczona do parafii Dziedziłowicze.
Ziembin (Зэмбін) – parafia p.w. Wniebowzięcia NMP
1640-1832 – klasztor dominikanów i parafia
1640 – fundacja kościoła dokonana przez Adama i Marjanne z Tyszkiewiczów Sakowiczów dla dominikanów prowincji ruskiej. Istniał tu drewniany klasztor.
1669 – parafia w dekanacie rodoszkowicze
1744 – parafia w dekanacie Radaszkowicze, na jej terenie znalazły się kaplice w miejscowościach: Ziembin, Szkuplin, Korsakowicze, Zamość, Budzienicze, Mściż, Chelmowka, Brod, Otrub, Hancewicze, Czmielewicze, Zacień.
1763 – fundacja od Chreptowiczów na budowę murowanego kościoła
1766 – budowa murowanego klasztoru
1772 – konwent dominikański p.w. Ducha św. liczył 3 kapłanów
1798-1799 – budowa nowego kościoła
1800 – dołączono do parafii, od parafii Borysów, kościół filialny w Kryczynie (z 1765 r.)
1803 – przeorem o. Wenanty Chyliński OP (4 kapłanów i 1 brat)
1809 - (15.08) konsekracja kościoła przez bp. K. Dederko, p.w. Wniebowzięcia NMP
1812 – zniszczenie kościoła i klasztoru w czasie wojen napoleońskich
1812-1813 – o. Wenanty Chylnicki OP (w)
1828 – budowa nowych organów na chórze
1829 – w klasztorze mieszka 3 kapłanów dominikańskich
1832 – (12.08) kasata klasztoru dominikanów
1840-2007 – parafia w mińskiej diecezji
1840 – parafia w dekanacie borysowskim, liczy 1283 kat.
1843 – o. Wincenty Tomaszewicz OP (c, sup.), ks. Wincenty Puczyński (w), parafia liczy 1242 kat., filialny kościół w miejscowości Krzczyn – vacat
1844 – remont kościoła (m.in. nowy gont na dachu)
1867-1870 – ks. K. Klaunowski, jaki nie wprowadził „trebników”, za co został zwolniony
1871-1872 – ks. Jan Kleinowski (c),
1872 - parafia liczy 1017 kat.
1877 – nastąpiło rozebranie resztek budynków klasztornych oraz rozbudowa plebani.
1896 – vacat
1898 – ks. Antoni Adamowicz
1903 – remont świątyni
1907 – parafia liczy 2000 katolików
1912 – parafia liczy 1500 katolików
1922 – vacat
Po 1945 – zniszczenie świątyni
2000-2008 – ks. Józef Pietuszko (MIC)