> obwód brzeski > rejon brzeski > wieś Wistycze > Cerkiew Podwyższenia Krzyża Świętego
Wistycze. Cerkiew Podwyższenia Krzyża Świętego
Wistycze. Cerkiew Podwyższenia Krzyża Świętego

Cerkiew Podwyższenia Krzyża Świętego | Wistycze

Rok budowy (przebudowy): > 1678
Współrzędne geograficzne:
52 12'16.88"N, 23 41'7.89"E

Albumy zdjęć

Wybrane zdjęcia

Wistycze. Cerkiew Podwyższenia Krzyża Świętego

Cerkiew Podwyższenia Krzyża Św. w Wistyczach. Wzniesiona jako kościół katolicki w 1678 r Foto © ̳ | Data wykonania: 28.01.2012

Wistycze. Cerkiew Podwyższenia Krzyża Świętego

Kościół i klasztor. Rysunki techniczne z początku XX w (z książki I.N. Slunkowej \'Klasztory wschodniej i zachodniej tradycji\') Foto © ̳ | Data wykonania: 28.01.2012

Wistycze. Cerkiew Podwyższenia Krzyża Świętego

Plan opactwa cystersów Foto © ̳ | Data wykonania: 28.01.2012

Wistycze. Cerkiew prawosławna pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Św.

Wistycze, w okolicach Brześcia nad rzeką Leśną. Znajdowało się tu opactwo cystersów, jedno z dwóch na dawnych ziemiach wschodnich Rzeczypospolitej (obok Kimbarówki). Opactwo ufundował w 1678 roku właściciel miejscowego majątku, podkomorzy brzeski Eustachy Tyszkiewicz. Wzniesiono wówczas duży barokowy kościół pod wezwaniem Św. Zofii oraz klasztor. Po Powstaniu Listopadowym klasztor skasowano. Kościół funkcjonował do Powstania Styczniowego; w 1866 roku zamieniono go na cerkiew prawosławną. Po 1918 roku wrócił do katolików, po II wojnie światowej został zamknięty, na przełomie lat osiemdziesiątych oddano go ponownie prawosławnym i obecnie służy jako cerkiew Podwyższenia Krzyża Św.

Jest to trójnawowa, bezwieżowa bazylika z półkoliście zamkniętym prezbiterium. Fasada jest szersza niż korpus, gzyms dzieli ją na część dolną i parawanowy szczyt z wolutami. W bogatej dekoracji elewacji wykorzystano podwójne półkolumny, profilowane gzymsy i płaskie wnęki różnych kształtów. Ściany boczne ozdobione są podwójnymi pilastrami. Nawa główna jest nakryta sklepieniem kolebkowym, boczne sklepieniami krzyżowymi. Przed świątynią drewniana, dwukondygnacyjna dzwonnica.

Zabudowania klasztorne nie zachowały się. Pozostał tylko mur oraz jeden zniszczony nagrobek z dawnego cmentarza przykościelnego.'

Grzegorz Rąkowski
Czar Polesia, Rewasz, Pruszków 2001
(A.O.)