> Główna > obwód witebski > rejon miorski > wieś Kamieńpole > Zespół dworsko-parkowy
Kamieńpole. Zespół dworsko-parkowy
Kamieńpole. Zespół dworsko-parkowy

Zespół dworsko-parkowy | Kamieńpole

Rok budowy (przebudowy): XVIII-XIX
Współrzędne geograficzne:
55° 36'54.37"N, 27° 32'30.06"E

Albumy zdjęć

Wybrane zdjęcia

Kamieńpole. Zespół dworsko-parkowy

Dwór Mirskich w Kamienpolu Foto © Анна |

Kamieńpole. Zespół dworsko-parkowy

Dwór w Kamienpolu na rysunku Krystyny Antoniak (z książki G. Rąkowskiego 'Wśród jezior i mszarów Wileńszczyzny') |

Kamieńpole. Zespół dworsko-parkowy

Fragment parku Foto © Georges von Karnitski |

Zespół dworski

Dębowa aleja wiedzie do położonego na skraju Bagna Mech dworu Kamienpol. Na jego terenie po II wojnie światowej urządzono kołchoz. Jest to rzadki na Brasławszczyźnie przykład dawnego majątku, w którym niemal w całości zachowała się przedwojenna zabudowa.

Kamienpol wchodził niegdyś w skład rozległych dóbr Miory, które w pierwszej połowie XVII wieku należały do Ryłłów, a w 1640 roku zostały zakupione przez zubożałą rodzinę książęcą Światopełk-Mirskich. W wyniku działów rodzinnych na początku XVIII wieku, Kamienpol wydzielono z dóbr miorskich w osobną dzierżawę, którą objął łowczy brasławski Jan Mirski, protoplasta linii rodu zwanej później kamienpolską.

W ręku Światopełk-Mirskich majątek pozostał do II wojny światowej. Mirscy z Kamienpola byli znani na Brasławszczyźnie i często sprawowali urzędy i funkcje publiczne, między innymi podkomorzego brasławskiego i marszałka szlachty powiatu dzisneńskiego.

Duży dwór Mirskich, o skromnej architekturze, został wzniesiony w 1873 roku, najprawdopodobniej przez Wisława Mirskiego. Jest to budynek parterowy z piętrową częścią środkową poprzedzoną półowalnym, sześciokolumnowym portykiem.

Po przebudowie w latach 70 XX wieku mieści (?) się w nim szkoła. We wnętrzu zachowały się dwa XIX wieczne, klasycystyczne piece kaflowe ozdobione medalionami.

Przetrwał także zespół neogotyckich zabudowań gospodarczych z początku XX wieku, które tworzą zamknięty czworobok. Jedną z ciekawszych budowli jest lodownia, czy też lamus, wzniesiona w tym samym czasie co dwór i ozdobiona drewnianymi detalami.

Zachowały się wreszcie pozostałości parku regularnego o ciekawym układzie, z zajmującą centrum kompozycji czworoboczną polaną obwiedzioną aleją lipową i systemem kanałów.

Grzegorz Rąkowski
”Wśród jezior mszarów Wileńszczyzny”, Rewasz, Warszawa 2000
(A.O.)