> Мінская вобласць > Валожынскі раён > мястэчка Камень > Касцёл Святых апосталаў Пятра й Паўла
Камень. Касцёл Святых апосталаў Пятра й Паўла
Камень. Касцёл Святых апосталаў Пятра й Паўла

Камень | Касцёл Святых апосталаў Пятра й Паўла - Каментарыі

Не існуе
Год пабудовы (перабудовы): 1522 (1), 1679 (2)
Страчаны: XX
Каардынаты:
53° 51'53.48"N, 26° 39'6.32"E
Szukam informacji o rodzinie Wierzbowskich Kazimierz i Genowefa,którzy w latach 50 tych wyjechali z Kamienia pod Iwieńcem.Jestem ich wnukiem i chciałbym dowiedzieć się coś o moich przodkach.Dziadkach i pradziadkach.
Pozdrawiam. адказаць
Szanowni Państwo "Gazeta Świateczna" nr 1279 z dnia 26.06(09.07) 1905 r. informowała o wizytacji parafii kamienieckiej ks. arcybiskupa hr Jerzego Szembeka (kościoły w Iwieńcu były zamknięte i przerobione na cerkwie prawosławne)

Z parafii Kamieńskiej pod Rubieżewiczami, w guberni mińskiej, piszą do nas:

Dziwna rzecz, że nikt z naszych stron do tego czasu nie napisał do Gazety o szczęściu, jakiegośmy się dzięki Opatrzności doczekali. Dnia 29 (16) maja przyjechał do nas z parafii Pierszajskiej Arcybiskup hr. Szembek i raczył przebyć u nas aż jedenaście dni. Zwiedził wszystkie należące do tej parafii kaplice, gdzie nawet księża od lat kilkudziesięciu nie bywali.

W majątku Naborowszczyźnie, gdzie jest największa kaplica, kilkaset osób starszych i młodszych przystąpiło do sakramentu Bierzmowania.

Dnia 4-go czerwca (22 maja) Arcybiskup poświęcił w miasteczku Iwieńcu fundamenty pod budowę nowego kościoła, który ma być wzniesiony pod wezwaniem Św. Aleksego. O cóż tam było za zgromadzenie ludu! Nikt nie myślał, aby miasteczko to miało być kiedy tak ludne. Wielu przybyło z okolic o mil dziesięć. Od samego rana po wszystkich drogach było pełno ludzi, a w zajazdach i po zaułkach napchano wozów i koni. Nawet Żydzi okazywali radość z przybycia arcybiskupa.

Zbudowali bramę powitalną, a przed jadącymi księżmi zdejmowali czapki z daleka. Arcypasterz przyjechawszy do ich bramy wyszedł z kolasy i pobłogosławił chleb i sól podane na pięknej tacy. Po poświęceniu fundamentów kościoła księża odśpiewali litanię do Wszystkich Świętych, potem Arcypasterz w otoczeniu kilku księży odprawił sumę w tymczasowej kaplicy, pobudowanej z desek i przystrojonej zielenią.

Po sumie dziekan Michalkiewicz z parafii Złotej Górki w Mińsku wygłosił naukę i wzruszył nią ludzi tak, że płakali głośno, jakby na pogrzebie. Najpamiętniejszym stał się dla nas dzień Wniebowstąpienia Pańskiego. Był to ostatni dzień pobytu u nas tak wielkiego gościa. Tu już napływ ludzi był nieporównany. Koło kościoła jest dużo miejsca, jak mało gdzie, a jednak i połowa ludzi się nie zmieściła. Tłoku jednak nie było, dzięki proboszczowi Zarakowskiemu, który potrafił utrzymać ludzi w porządku i dokazał więcej niż kilkudziesięciu stróżów porządku.
Prośba jego skutkowała lepiej, niż wszelkie groźby.

Po nieszporach Arcypasterz miał mowę pożegnalną przed kościołem. Kiedy powiedział: „Nie mogę rozstać się z wami, na pożegnanie jeszcze do was przemówię...", to wszyscy byli do łez rozrzewnieni. Niech Bóg wynagrodzi wszystkich, którzy przyczynili się do tego, żeśmy tutaj takiego szczęścia doznali.

J.Ch. адказаць
W książce "Kartka z dziejów Kościół Katolicki w Rosyi - Biskupstwo mińskie" wyd.Kraków 1889r. czytamy:

Dekanat miński w powiecie.

Kamień, starodawna nędzna mieścina w zachodniej stronie powiatu mińskiego nad rzeczką Kamionką, przy drodze idącej z Iwieńca do Nalibok. Kościół farny, pierwotnie murowany wzniósł wojewoda Jan Zabrzeziński w r. 1522, uposażając kościół i altaryę a przy nich trzech księży w 30 włók ziemi.

Po spaleniu się kościoła, dziedziczka Kamienia Elżbieta z Dołmatów Isajkowskich Białozorowa w r. 1679 ponownie kościół wystawiła z drzewa, pomnażając uposażenie probostwa 5 włókami ziemi i roczną pensyą 2333 złp.

Parafian w r. 1885 było 8232 dusz, bez księdza. Kościół ten ma 6 ołtarzy, niegdyś starannie, obecnie bardzo niedbale utrzymany", zakrystya odarta z najkosztowniejszych pamiątek, jak drogocennych a pamiątkowych aparatów i sprzętów do służby bożej używanych, które rozpusta i chciwość niegodnych sług ołtarza zaprzepaściła.

Kamień z kilku folwarkami stanowi majątek mający 155 włók obszaru dworskiego, i jest własnością starodawnej rodziny polskiej Łaszczów. W r. 1863 parafię obsługiwało dwóch księży, obecnie ani jeden.

Parafia kamieńska miała swą filie we wsi C h o t o w i e , kościół murowany, bardzo dawny, bo jeszcze w r. 1535 przez Jana Zabrzezińskiego, fundatora parafii w Kamieniu wystawiony i 7 włokami ziemi oraz 1200 złp. rocznej pensyi czyli annuaty dla księdza uposażony. Od r. 1876 cerkiew. — Wieś Chotowa leży na samej granicy guberni wileńskiej na południe
w prostej linii od Kamienia o milę drogi odległa. Ma obszaru dworskiego 3226 morgów, należy do rodziny Łęskich. адказаць
A kto był proboszczem w 1735 r. (czy jest ślad na metryce)? może pleban ks. Kacper Szczepkowski ?? адказаць
В этом костеле был крещен мой прадед Михаил Павлович Керножицкий и его братья.в 1735г. адказаць
W 1901 r., w kościele p.w. św.św. Piotra i Pawła ochrzczono Emilię Adamowicz z Pohorełki k. Iwieńca - parafia Kamień. Po zbudowaniu kościoła p.w. św. Aleksego w Iwieńcu, wioska Pohorełka należała do parafii iwienieckiej. W budowie kościoła św. Aleksego brał udział dziadek Emilii, Bronisław Orłowski z wioski Pokucie.

Дадаць паведамленне

*
*
*
*