> obwód miński > rejon nieświeski > miasteczko Snów > Zespół pałacowo-parkowy
Snów. Zespół pałacowo-parkowy
Snów. Zespół pałacowo-parkowy

Zespół pałacowo-parkowy | Snów

Wybrane zdjęcia

Snów. Zespół pałacowo-parkowy

Foto © ̳ | Data wykonania: 25.09.2010

Snów. Zespół pałacowo-parkowy

Pałac Rdułtowskich w Snowiu. Fasada główna Foto © ֳ (bystar) | Data wykonania: 25.09.2010

Snów. Zespół pałacowo-parkowy

Widok fasady głównej Foto © . | Data wykonania: 25.09.2010

Snów, zespół pałacowy

Zespół pałacowy w dawnym majątku ziemskim. Od 1639 do 1854 roku Snów należał do Rdułtowskich, później zaś przeszedł w ręce Harthingów, którzy byli właścicielami miejscowych dóbr do 1939 roku. Ogromny późnoklasycystyczny pałac w Snowiu został zbudowany na początku XIX wieku (być może przebudowany z wcześniejszej budowli) najprawdopodobniej przez marszałka szlachty powiatu nowogródzkiego, kawalera maltańskiego, Kazimierza Rdułtowskiego. Znacznie uszkodzony w czasie I wojny światowej, około 1925 roku został sprzedany (czy też darowany) przez ówczesnego właściciela majątku, barona Henryka Hartingha Korpusowi Ochrony Pogranicza. Po remoncie i częściowej przebudowie pałacu w 1929 roku, jednostka KOP rezydowała w nim do 1939 roku. Obecnie mieści się tutaj szpital wojskowy.

Pałac jest budowlą o założeniu symetrycznym, imponującą monumentalną, wydłużoną fasadą o długości 140 m, składającą się z kilku połączonych korpusów różnej wielkości. Korpus środkowy złożony jest z trzech dwukondygnacyjnych skrzydeł ustawionych poprzecznie w stosunku do osi fasady, połączonych ze sobą za pomocą parterowych łączników. Skrzydło środkowe ma od frontu wydatny portyk z czterema kolumnami w wielkim porządku, dźwigającymi trójkątny szczyt. Podobny portyk, ale znacznie mniej wydatny (przyścienny) znajduje się od strony elewacji ogrodowej. Tu flankują go skrzydła boczne wydłużone ku tyłowi, od frontu tworzą one natomiast wydatne ryzality ozdobione ujętymi w ramy kolumn porte-fenetrami. Od korpusu środkowego na boki ciągną się symetrycznie długie parterowe galerie wsparte na 16 kolumnach. Galerie łączą korpus główny z dwoma skrajnymi parterowymi pawilonami na rzutach kwadratów.

We wnętrzach zachowały się między innymi westybul, sala reprezentacyjna o powierzchni 100 m2 ozdobiona niszami, rzeźbami i kolumnadą , kaplica i piec kaflowy z XIX wieku.
Pałac otacza zachowany częściowo park (jego część jest zabudowana XX wiecznymi budynkami) o kształcie prostokąta z rozległymi parterami, systemem sadzawek i alejami.

Grzegorz Rąkowski
Ilustrowany przewodnik po zabytkach kultury na Białorusi, Burchard Edition 1997
(A.O.)

Wiadomości

Rok budowy (przebudowy): 1827
Współrzędne geograficzne:
53 13'22.94"N, 26 24'47.15"E

Albumy zdjęć