> Брэсцкая вобласць > Баранавіцкі раён > вёска Вольна > Прысядзібны парк пры былой сядзібе Слізняў
Вольна. Прысядзібны парк пры былой сядзібе Слізняў
Вольна. Прысядзібны парк пры былой сядзібе Слізняў

Прысядзібны парк пры былой сядзібе Слізняў | Вольна

Год пабудовы (перабудовы): XIX
Каардынаты:
53° 17'42.64"N, 26° 14'0.48"E

Фотагалерэі

Выбраныя здымкі

Вольна. Прысядзібны парк пры былой сядзібе Слізняў

Сажалка. Востраў Фота © К. Шастоўскі |

Вольна. Прысядзібны парк пры былой сядзібе Слізняў

Дом культуры ў парку Фота © Sergej Kondratowicz |

Вольна. Прысядзібны парк пры былой сядзібе Слізняў

Дом культуры. Мясцовыя кажуць, што гэтае старое збудаванне непасрэдным чынам дапасавалася да сядзібы і парку Фота © radziwill.by |

Сядзіба Слізняў у Вольне

Сядзіба вядома паводле інвентара 1571 г. Уключала двор, дворык, гумнішча і абору. У склад двара ўваходзілі чатыры жылыя дамы, два скляпы, стайня на 20 коней, шэраг свірнаў. Усе чатыры жылыя дамы мелі па 1—2 святліцы, каморы, сені, прыбіральні, ганкі. Па-за тэрыторыяй двара стаялі будынкі лазні, пякарні, піўнога бровара.

Каля двара былі два сады і рыбная сажалка. Такім чынам, ужо ў XVI ст. Вольнаўская сядзіба мела функцыянальна раздзеленую архітэктурна-планіровачную структуру.

Пазней у XVII ст. у Вольне ўзнік палацава-паркавы ансамбль. Да сённяшняга часу захаваўся пейзажны парк з сажалкай плошчай каля гектара з вялікім прадаўгаватым востравам.

Сядзіба і вёска Вольна ў XVII ст. належалі шляхецкаму роду Каменскіх. У 1632 г. стольнік навагрудскі Крыштоф Каменскі разам з жонкай Аленай з княжацкага роду Друцкіх-Горскіх сталі фундатарамі мураванай царквы ў мяст. Вольна, пры якой адкрылі ордэн базыльян. Ад Каменскіх маёнтак перайшоў да сям'і Чацвярцінскіх, затым яго набыў Ян Слізень з ашмянскай лініі. Сын Яна Рафал Слізень (1804—1881) быў вядомым архітэктарам і скульптарам, аўтарам медальёнаў і помнікаў-бюстаў Тамашу Зану, Адаму Міцкевічу, Ігнату Дамейку і іншым славутым людзям. Рафал быў у шлюбе з Камілай з багатага роду Тышкевічаў, яны мелі чатырох сыноў і двух дачок. Маёнтак Вольна перайшоў па спадчыне малодшаму сыну Генрыху, які ажаніўся з Нінай Маўросавай, дачкой асабістага ад'ютанта генерала Мураўёва, гарачай прыхільніцай і патрыёткай нацыянальнага адраджэння. Пасля Генрыха двор Вольна перайшоў да яго пляменніка Вальдэмара Слізеня, а апошняй уладальніцай Вольна стала яго дачка Іза Слізень (нарадзілася ў 1915 г.).

Вольнаўскі палац быў закладзены яшчэ ў XVII ст. у найлепшых традыцыях еўрапейскага дойлідства. У 1-й палове XIX ст. перабудаваны ў стылі моднай на той час неаготыкі і стаў значна вышэйшы і шырэйшы. Асаблівую прыгажосць надавалі будынку шасцівугольныя вежкі са стогападобным дахам. Тыльны выхад з палаца ўяўляў сабой доўгую тэрасу з усходамі да парку.

Сцены знадворку былі ашаляваны гладкімі дошкамі і афарбаваны ў светлы колер, а вежкі атынкаваны. Палац меў трохсхільны гонтавы дах. Адна частка будынка была занята невялікімі жылымі пакоямі, другая — парай вялікіх пакояў, адзін з якіх служыў сталовай, другі — гасцінай. У сталовай вісела прыгожая люстра-жырандоль з белага хрусталю, а так званы ружовы пакой упрыгожвалі партрэты радні Слізеняў, выкананыя невядомым мастаком.

У левым крыле размяшчаліся 2 салоны, аформленыя ў стылі ампір. Адна са сцен першага салона была ўпрыгожана вялікім габеленам з відам Венецыі. Апрача таго, у пакоях вісела шмат карцін Ю.Косака, Я.Фалата, І.Рэпіна і інш. мастакоў. У палацы існавала багатая бібліятэка польскіх і французскіх кніг, якую Генрых Слізень напярэдадні 2-й сусветнай вайны вывез у Варшаву. Пасля 2-й сусветнай вайны палац быў разбураны.

Крыніца:
Л.М. Несцярчук
Замкі, палацы, паркі Берасцейшчыны Х-ХХ стагоддзяў
Мінск, "БЕЛТА", 2002