> Віцебская вобласць > Аршанскі раён > мястэчка Межава > Сядзібна-паркавы ансамбль Любенскіх
Межава. Сядзібна-паркавы ансамбль Любенскіх
Межава. Сядзібна-паркавы ансамбль Любенскіх

Сядзібна-паркавы ансамбль Любенскіх | Межава

Выбраныя здымкі

Межава. Сядзібна-паркавы ансамбль Любенскіх

Галоўны фасад Фота © К. Шастоўскі |

Межава. Сядзібна-паркавы ансамбль Любенскіх

Агульны выгляд (03.2009) Фота © Уладзімер Ткачэнка |

Межава. Сядзібна-паркавы ансамбль Любенскіх

Бакавы фасад. Фрагмент Фота © К. Шастоўскі |

Сядзібна-паркавы комплекс Лубенскіх займае цэнтральную частку вёскі Межава. Плошча - каля 12 га. Захаваліся частка дома, сад і парк. Дом размешчаны на заходнім беразе яра, паблізу вуліцы. У савецкі час у ім знаходзілася ўпраўленне эксперыментальнай базы «Межава», клуб і школа. Цяпер - царква і магазін. Перад фасадам будынка партэр і пладовы сад, абнесены ахоўнымі пасадкамі і алеямі.

Сядзібны дом пабудаваны ў канцы 19 ст. з цэглы ў стылі «мадэрн». У 2-ю сусветную вайну яго ўсходняя палавіна была разбурана, у 1950 г. адноўлена з нязначнымі перабудовамі і нанова дэкарыравана ў стылі савецкага класіцызму. Будынак мае складаную канфігурацыю плана і маляўнічую асіметрычную кампаноўку аб'ёмаў. Уяўляе сабой двухпавярховы аб'ём з паўвальмавым мансардавым дахам і невялікімі рознымі па форме прыбудовамі. Меў чарапічны дах. У бакавой прамавугольнай прыбудове зроблены ўваход, які вядзе ў вестыбюль з лесвіцай на другі паверх. Свабодную кампаноўку аб'ёмаў падкрэслівае асіметрычнае размяшчэнне аконных праёмаў, балконаў, комінаў.

Парк разбіты ў 1901 г. з выкарыстаннем існуючых пасадак. Адносіцца да тыпу штучна створаных пейзажных паркаў. Размешчаны на перасечаным рэльефе, падзеленым ярам з ручаём, найбольш ацалелая частка парку займае высокі мыс, створаны выгінам р. Аршыцы і ярам. Захаваліся маляўніча пераплеценыя сеткі дарожак. Насаджэнні чаргуюцца з невялікімі палянкамі. У цэнтральнай частцы парку насыпаны курган з пляцоўкай для музыкантаў, каля падножжа кургана была танцавальная пляцоўка. У кампазіцыях вялікіх, сярэдніх і малых груп дрэў выкарыстаны хвойныя пароды: хвоі Веймутава, Банкса, Мурэя, кедравая еўрапейская і звычайная, лістоўніца еўрапейская, піхта сібірская, дугласія шэрая.

Крыніца:
С.Г. Багласаў
Збор помнікаў гісторыі і культуры Беларусі. Віцебская вобласць
Мінск, Беларуская Энцыклапедыя, 1986

Год пабудовы (перабудовы): XIX
Каардынаты:
54° 37'36.46"N, 30° 18'31.06"E

Фотагалерэі