> Віцебская вобласць > Полацкі раён > вёска Быкаўшчына > Касцёл
Быкаўшчына. Касцёл
Быкаўшчына. Касцёл

Касцёл | Быкаўшчына

Не існуе
Год пабудовы (перабудовы): 1900
Страчаны: 1930-x

Фотагалерэі

Выбраныя здымкі

Быкаўшчына. Касцёл

Касьцёл-капліца ў Быкаўшчыне на здымку пач. ХХ ст. |

Быкаўшчына. Касцёл

Унутраны выгляд склепа ў пач. ХХ ст. Фота © Уладзімір Амосаў |

Быкаўшчына. Касцёл

Пахавальны склеп Паклеўскіх–Козел Фота © Уладзімір Амосаў |

Храм над сямейным пахаваннем Паклеўскіх–Козел

У 1893 годзе ўдава Анжэліка Паклеўская–Козел, нараджоная Рымша (1830-1901) прасіла ў Віцебскага губернатара дазволу на пабудову помніка над магілай мужа – Альфонса Фаміча Паклеўскага–Козел, але ёй было адмоўлена. У 1894 годзе яна зноў звярнулася з гэтай просьбай да губернатара, заявіўшы, што богаслужэнні ў капліцы адбывацца ня будуць, і дазвол быў дадзены. (па рукапісу В. Яцкевіча)

У 1900 годзе, капліца–касцёл была пабудавана і сын Альфонса Фаміча Паклеўскага–Козел Альфонс падаў просьбу да губернатара каб дазволілі праводзіць у капліцы пахавальна–памінальныя абрады родных.

Аднак, у 1901 годзе да губернатара звярнуўся епіскап Полацка-Віцебскі Ціхан (Ніканораў). Ен указваў, што «между тем в действительности оказался устроенный не памятник, а значительных размеров (вышыня храма была 20 аршын, удоўжкі 15 аршын і 4 вяршкі, шырыня 17 аршын (1 аршын – амаль 71 см)) костел или каплица с постановкою в нем скамеек на 50 мест …». «Кроме того, костел–каплица расположен [в области со] сплошным православным населением, воссоединенным из унии и не достаточно еще окрепшим в православии.» «Это дает основание полагать, что костел–каплица со временем будет использовано по постоянному совершению богослужений… может иметь вредное влияние для православия… что интересы господствующего вероисповедания или православия во всяком случае должны быть предподчтительнее прихоти и удобствам нескольких членов семьи Поклевских–Козелло… полагаю, что ходатайство Поклевских–Козеллов не может подлежать удовлетворению» (В.Я.)

І ўсе ж, нягледзячы на пратэст епіскапа Ціхана, у 1901 годзе, губернатар дазволіў сям’і карыстацца капліцай з умовай «чтобы в означенной каплице не совершались требы народу даже в вышеуказанные дни (перечислены дни, В.Я.) поминовение умерших их родственников и чтобы ее не посещали православные из местных крестьян». (В.Я.)

Уладзімір Амосаў



Пасля даследванняў і збору ўспамінаў старажылаў і былых выхаванцаў дзіцячага дома в. Быкаўшчына можна амаль дакладна расказаць, што стала з храмам пасля рэвалюцыі. Касцёл выстаяў першую сусветную вайну, рэвалюцыю. А разбурылі гэты храм у сярэдзіне 30-х гадоў ХХ ст. Пятровіч Б.В., 1918 г. нараджэння, былы дзетдомавец, расказаў, што ў 1934 г. ён скончыў у дзіцячым доме 7 класаў. Касцёл тады яшчэ стаяў. У 1935 г. прыязджаў ён з Полацкага педвучылішча ў Быкаўшчыну на вакацыі і памятае, што касцёл тады існаваў. Барыс Васільевіч расказаў, што яны лазілі на самы верх касцёла, лавілі галубоў. Бывалі яны і ў падземнай частцы, дзе захоўваліся труны, нават адкрывалі вечкі. Запораў ніякіх не было.

Разбурылі касцёл, калі будавалі школу. Проста патрэбны былі камяні! Як успамінае былы вучань Быкаўшчынскай школы М.Я. Сільвяненка, 1920 г. нар., кіравалі разбурэннем Станкевіч Ціт і ягоны брат. Гэты самы Ціт залез да купалоў і пачаў разбіраць. А перад разбурэннем касцёла забралі труны з нішаў, ссыпалі парэшткі ў адну труну на вачах здзіўленых дарослых і дзяцей, завезлі на могілкі ў в. Старухі, што побач і закапалі, як сцвярджаюць старажылы, ля месца пахавання Багуцкай.

Ад храма цяпер толькі засталіся рэшткі калон і засыпаная на 2/3 падземная частка храма-склепа, які доўгі час выкарыстоўваўся як памяшканне для гаруча-змазачных матэрыялаў (памер 15х15 м).

Кс. Віктар Місевіч,
пробашч парафіі “Бл. Юрыя Матулевіча” у Ветрыне.
(паводле: Карасёў В. “Мая любоў – Ветрына”, Полацк, 2004 г.,
Яцкевич В. “История имения Быковщина”, Минск – д.Быковщина, 1998 г.)