> > > >
.
.

| -

Po polsku nazwa miejscowości to ISZKOŁDŹ, a nie "Iszkold". Wystarczy wpisać do Google...

Aha. I nie "Utracone spuścizna", tylko "Utracona spuścizna". Spuścizna to rodzaj żeński.
lata 1750-1850 r. zawierają dane odszukane przez p. Julite Naumann, bardzo dziękuje za pomoc w opisaniu (nazwisk kapłanów) tej parafii - o. Jan

Iszkołdz () parafia p.w. Przenajświętszej Trójcy
(miejscowość położona o 3 mile od Miru) [rej. Baranowicze].

W diecezji wileńskiej (WKL) 1450-1569 r.

1450-1470 w diecezji wileńska
W 1450 r. doszło do zbudowania kościół na miejscu pogańskiego sanktuarium. Miejsce to musiało przez długie lata cieszyć się więc opieka władz kościelnych jako pozyskujące nowych wiernych, dla głoszonej dopiero od pół wieku na Litwie wiary chrześcijańskiej.

1470-1500 w diecezji wileńska
W latach 1471-1472 r. miała miejsce budowa nowego murowanego kościoła, później fundacja uposażenia parafii przez Mikołaja Niemirę, starostę witebskiego, i wreszcie w 1472 r. poświęcenie tego kościoła

1500-1569 w diecezji wileńska (czas reformacji)
W 1522 r. funkcjonuje tu parafia, co potwierdza księga przywilejów diecezji wileńskiej. Następujący okres czasu to lata sporów z coraz bardziej aktywnym protestantyzmem, i nie wiadomo czy już wtedy nie dochodzi do podzielenie wspólnoty parafialnej.


W diecezji wileńskiej 1569-1700 r.

1569-1590 w diecezji wileńska
Od czasów unii lubelskiej miejscowość razem z całą Litwą wchodzi w obszar Rzeczpospolitej Obojga Narodów. W 1573 r. Iszkołdz otrzymuje prawa miejskie.

1590-1610 w diecezji wileńska (bez kościoła)
Ok. 1590 r. doszło do zabranie kościoła na zbór kalwiński przez Mikołaja Czarnego Radziwiłła.
Od 1596 r. w wyniku Unii brzeskiej rozpoczyna się współpraca pomiędzy duchowieństwem łacińskim i greckim; co ułatwia odrodzenie religijne przeciw kalwinizmowi. Opis Iszkołdzi z 1598 r. wspomina że w miasteczku istnieje rynek i 2 ulice z 70 domami.

1613 proboszcz ks. Jakub ZAKOŚCIŃSKI
Parafia w diecezji wileńskiej

1628 proboszcz ks. Stanisław PARNAVICJUS
Parafia Iszkołdz dysponuje tymczasowym budynkiem świątyni, natomiast murowany kościół z XV w. jest w posiadaniu kalwinów.

1629-1637 w diecezji wileńska
Trudności w przestrzeni reformacji, kościół parafialny nadal zajęty przez kalwinów

1638-1650x proboszcz ks. Marcin GRADOWSKI
Początkowo prowadzi duszpasterstwo przy tymczasowej kaplicy, bo dopiero w 1641 r. nastąpiło zwró-cenie świątyni katolikom przez Radziwiłłów, podjęte zostają później prace remontowe, wiadomo m.in. że w 1650 r. trwa budowa nowego dachu, dokonana staraniem proboszcza.

1651-1660 w diecezji wileńskiej (do Potopu)
Plebania należy do dobrze zabezpieczonych, np. w 1653 r. podatek podymne z dóbr plebańskich wynosił 22 złp. 15 gr. (pobierany z 15 domów). Niestety lata 1654-1660 r. przynoszą zniszczenie kościoła i parafii w czasie wojen moskiewskich i szwedzkich.


W diecezji wileńskiej 1660-1795 r.

1663-1686(90) proboszcz ks. Jakub BOLESŁAWSKI
Wspomagali: 1685-1696 ks. Michał Andrzej Rymkiewicz (w)
W 1667 r. podjęto się prac remontowych, odbudowa struktur parafialnych pozwala by w dokumencie synodu Sapiehy z 1669 r. pojawiła się wzmianka o parafii Iszkołdz w dekanacie nowogródzkim.
Widoczne jest zubożenie plebani, bo w 1673 r. podatek podymne pobierany od 5 domów) , co w relacji do lat przedwojennych jest tylko ¼ dochodów.
W 1674 r. wizytator biskupi wspominał w dokumencie, o funkcjonującej tu starej świątyni, opisując ja jako: kościół murowany, wielki.
Rok 1690 r. potwierdza zamieszkanie w tym terenie ks. Jakuba Bolesławskiego , urząd proboszcza jednak od 1686 r. podpisywany przez ks. Pawła Dunińskiego (prawdopodobnie mieszkał więc w swoim majątku plebańskim, pomagając przy kościele ).

1686-1703x(1708 ) - proboszcz ks. Paweł DUNIŃSKI
Wspomagał: 1686-1696 ks. Jerzy Minkowski (w) , 1689 ks. Michał Bobiński (w) , 1698 ks. Roman Pawłowicz (z-ca, komendarz i altarzysta z Lachowicz).

1695 ks. Żuchowski (z-ca) , 1698 ks. Zygmunt Buchowiecki (z Grodna)

1708-1710 proboszcz ks. Hilary DZIEWAŁTOWSKI-GINOWT
Ok. 1708 r. parafia, jak cały obszar Litwy, przeżywa zniszczenia zarówno ekonomiczne jak i ludno-ściowe, powstałe w wyniku epidemii cholery oraz panujących równocześnie zarazy i pomoru bydła.

1712-1715 w wileńskiej diecezji
Wspomagali: 1713 o. Jan Gołebiowski SJ , 1715-1716x o. Franciszek Milenicz OFM , 1715-1716 x ks. Jakub Stopski , 1714 o. Franciszek Wygżdowicz OFM (w) , 1714-1715 - o. Rajmund Ry-mgayło (OFM) ,

x1717-1718 proboszcz ks. Konrad RAZMOWICKI
Parafia w dekanacie nowogródzkim. 1718 - ks. Bartłomiej Jeziorkowski, (komendarz),

1718-1729 proboszcz ks. Jakub STOBSKI
Wspomagali: 1721 - ks. Augustyn Bonawentura Sexciński , 1728 - o. Mateusz Stanowicz SJ, (misjonarz Iszkołdz) , 1729 ks. Wilhelm her Kenralh
Pomagali też kapłani z okolicy, np.: 1723 - ks. Jan Masłowski (komentarz Mirski) , 1723 - o. Józef Zołtkiewicz OSBM, (superior Mirski) , 1727 - ks. J. Żołtowski (Stwołowicze) , 1729 - ks. Michał Zalaski (dziekan Nowogródzki proboszcz Klecki) ,

1830-1837 w diecezji wileńska
Parafia w dekanacie nowogródzkim. Wspomagał: 1730-1737 ks. Bartłomiej Jieziorkowski (komendarz) , 1736-1737 - ks. Augustyn Bonawentura Sexciński (komendarz) ,

1737-1740 proboszcz ks. Antoni Michał SZKLARSKI
Wspomagali: 1737 - o. Stanisław Bohdzicz SJ ,

x1743-1745 proboszcz ks. Wilhelm HENKENRETH
Wspomagał: 1748-1849 ks. Antoni Dzielnik (kom.)
W 1744 r. to parafia w dekanacie nowogródzkim, z filią Zausze, do parafii należało 13 miejsco-wości: Iskołdź, Pietkiewicze, Makasze, Janczyce, Studzian, Zuchowicze, Wosicy, Dołmatowicze, Osta-szyn, Usaki, Połonka, Dudzicze, Łysica.
Wizytował parafie w 1750 r. dziekan nowogródzki ks. Karol Trochimowicz.

1749-1788 proboszcz ks. Antoni SZKLARSKI
Wspomagał: 1750 o. Mauritius Olszewski OFM (komendarz) , 1752 - o. Gabryiel Gedymin OFM , 1758 - o. Piotr Krzywicki OFM , 1759 o. Antoni Milużewicz OFM (w) , 1759 - o. Ludwik Zaleciło OFM , 1760 o. Dominik Czempiński OSB (w) , 1766 - o. Izydor Lukorski OSB , 1769 - o. Walerian Woroniec OSB , 1769-1777 - o. Gwalbert Pińczykowski OSB (przeor w Nieświeżu) , 1772 - o. Roman Woroniec OSB (komendarz) , 1777 - o. Roman Woroniec OSB , 1777 - o. Walerian Woroniec OSB (magister nowicjatu) , Zapis z 1784 r. wspomina, że nadal pomagają tu OO. Benedyktyni ; 1789 - o. Tryfor Brzeczkowski OFM (kapelan - dwór Ostrówki)
Pomagali unici: 1750 ks. Jankowski (grek-kat., dziekan) , 1767 - ks. Ignacy Wołłosewicz (gek-kat., z Łysicy) , ok. 1770 - Seweryn Rymaszewski OSBM .
W 1781 r. jest to parafia w dekanacie nowogródzkim, liczy 1.198 kat. , w 1782 r. według opisu wizytacji: kościół starożytny, z wysokim dachem i wąskimi oknami.

1790-1795 w diecezji wileńska
W 1790 r. w parafii istnieje szpital dla ubogich gdzie mieszka 10 osób. Świątynia opisywana będzie jako: Kościół kamienny, od wewnątrz otynkowany. () Pod prezbiterium jest piwnica, do której pro-wadzą kamienne schody. Drzwi do niej jedne w podłodze stare, podwójne na zawiasach i żelaznych haczykach. Drugie drzwi wewnątrz też na zawiasach i żelaznych haczykach. W kościele 5 ołtarzy.


W diecezji wileńskiej 1795-1849 r.

1795-1797 w diecezji wileńska
Wspomagali: 1797 ks. Adam Piotrowski (w) , 1796- ks. Benedykt Gunidowicz (gek-kat) ,

1798 proboszcz ks. Torpez LESZCZYŃSKI ,
Wspomagał: 1798-1799 - ks. Adam Piotrowski, wikary (grek-kat, komendarz), 1798-1799 - ks. Jan Godycki Cwierko (proboszcz z Nieświeża) ,

1799-1801 w diecezji wileńska
Pomagali: 1800 - o. Benedykt Lenkiewicz OFM , 1801- o. Dominik Urwiasz OP z Nieświeża , 1801 - o. Piotr Jan Szymkiewicz OFM , 1801 - o. Piotr Teofil Jurewicz OFM , 1802 ks. Jan Stefan Godycki-Cwirko (w) , 1802 ks. Hipolit Obuchowski , 1802 ks. Piotr Pashalis Borna ,
Pomagali jako wikarzy: 1801 - ks. Florian Popowski (gek-kat., komendarz) , 1802 - ks. Stefan Wołłczkiewicz (gek-kat., komentarz) , 1803 - ks. Antoni Sosnowski (gek-kat., komendasz)
Pomagali duchowni unici z innych parafii oraz bazylianie: 1799 - ks. Ignacy Wołłoszowicz (grek-kat. z Łysicy), 1801 - ks. Mateusz Bohdanowski (gek-kat., proboszcz czernichowski), 1801 - ks. Ignacy Wołłaszewicz (gek-kat., z parafii Łysica) , 1805 - ks. Teodor Zauscicki (gek-kat., administrator Ły-sicki), 1802 o. Piotr Ambroży Woytkiewicz OSBM , 1803 - o. Karol Kijakowski OSBM

1802 proboszcz ks. Józef KATENBRING (z Nieświeża)
W 1802 r. znajdujemy podpis, jako prepozyt nieświeski i iszkołdzki dla ks. Józef Katenbring

1803-1815 w diecezji wileńska
Pracowali tu m.in.: 1805 - o. Piotr Ignacy Tworowski OFM , 1805 - o. Wiktor Gabiała OFM , 1805 - ks. Antoni Tadeusz Hintz (dziekan Nowogródzki).
W 1812 r. zniszczenia w czasie wojen napoleońskich (pobór rekruta i obowiązkowe kontyngenty, a później zniszczenia moralne w trakcie odwrotu Wielkiej Armii i zajmowania tych ziem ponownie przez wojska rosyjskie).

1817-1818 proboszcz ks. Wojciech SAWICKI
Parfia Iszkołdz. Sama świątynia opisywana jako: Kościół kamienny, od wewnątrz otynkowany. Sklepienia nie są gładkie, staroświeckie, oparte są na dwie z prawej i dwie z lewej strony, ośmiościenne od

fundamentu kolumny. Ściany i sklepienia kiedyś ozdabiały różne kolorowe malowidła, które obecnie zniszczone i zapleśniałe. Podłoga zrobiona z cegły ordynaryjnej, teraz jest bardzo nierówna i zniszczona, nawet nie można chodzić. () W kościele 5 ołtarzy.

1818-1825 proboszcz ks. Walerian ZAN
W 1818 r. proboszcz poszukuje środków na remont kościoła, będącego własnością Radziwiłłów).

x1827 proboszcz ks. Wincenty BAGINSKI ,
Wspomagali: I.1827 ks. Antoni Trykowski , 1827 ks. Adam Płyszewski (kapelan Zauski) , 1827 ks. Franciszek Wierzbołowicz (kapelan Uzański) , 1827 ks. Benedykt Rudakowski (w) , 1827 ks. Michał Mołczanowicz (w) , 1827 ks. Ambroży Bubałowicz (w) , I.1827 ks. Wincent Trabszy (p-p) ,
Wspomagali unici: 1827 ks. Antoni Wołosowicz (gek-kat., proboszcz cerkwi Łysockiej) , 1827 ks. Felicjan Witorzski (grek-kat,. proboszcz z cerkwi Podleżskiej) ,
Inni kapłani: 1827-1830 ks. Bernard Misiewicz (proboszcz Połoneczki) ,

IV.1827-1832x proboszcz ks. Jan MARKIEWICZ (CRL)
Wspomagali: ok. 1829 ks. Franciszek Warzbiłowicz (kap.) , ok. 1829 ks. Benedykt Rudakowski (w) , ok. 1830 ks. Michal Mołczanowicz , 1827 ks. - Aleksander Homolicki , 1828 ks. Luna-rzewicz (kapelan w fili Zarzeckiej) , 1828 ks. Antoni Wołłowicz (filialista Zamoszski) , 1830 ks. Kamil Hryniewicz (w) ,
W 1831 r. represje popowstaniowe.

1834-1837 proboszcz ks. Michał MOŁCZANOWSKI
Wspomagali: 1834 ks. Teodozy Piepsznowski , 1834 o. Bernard Kostkowski OFM (komen-darz) , 1834-1837 ks. Antoni Zauścicki (gek-kat z Łysego) , 1835 o. Michał Kiełczewski OFM (filia Zamoska) ,

1835 ks. Franciszek Jucewicz (wikary Zadwiejski) , 1834 ks. Kamil Godlewski (w) , 1837 - Julian Kołłątaj, Gin(m)but (w), . 1837 ks. Wojciechowski (mansjonasz Stołowicki) , 1835 ks. Jan Homolnicki (greko-kat z Lipnicy) , 1835 o. Maciej Onasimski OFM ,

1839-1849x proboszcz ks. Ignacy DESZKLEWICZ
Wspomagali: 1838 o. Leon Lelewicz OFM, 1838 o. Gimbutt OFM, 1843 ks. Marcin Hryniewicz (w) , 1847-1849 ks. Nikodem Tracewski (w) , 1847 o. Gwalbert Dawidowski OSB (filia Użdańska) , 1847 ks. Urban Targoński (w) , 1847 Dawid Milewski ,
W 1848 r. na terenie parafii Iszkołdź istniały 4 kaplice, w miejscowościach: Użańce, Zausze, Ru-dawka, Studzinki.
Po 1839 r. rozpoczyna się presja władz carskich na przymuszanie miejscowych unitów do przecho-dzenia do cerkwi prawosławnej. Od 1849 r. parafia włączona do diecezji mińskiej, razem z całym dekanatem nowogródzkim.


W diecezji mińskiej 1849-1869 r.

1849-1862 proboszcz ks. Ignacy DASZKLEWICZ
Wspomagali: 1848-1849 o. Gwalbertus Dawidowski OSB (m) ,

1863-1865 w diecezji mińska (ks. Kazimierz KUCZEWSKI )
W 1863 r. kościół parafialny z kaplicami: Użanka, Zausze, Rudawka, Studziance.
Nie ma wzmianki o karaniu duchownych za poparcie udzielone powstaniu styczniowemu, ale po je-go zakończeniu parafia zostaje zobowiązana, jak i inne kościoły katolickie na Litwie do płacenia daniny na budowę cerkwi prawosławnych, zakazaniu również procesji wokół świątyni i uroczystych po-chówków z eksportą po miasteczku.

1865-1866 w diecezji mińska
W 1866 r. doszło do zabranie kościoła na cerkiew; Decyzją władz carskich z dnia 5.08.1866 r. kościół został zamknięty. Katolików postanowiono nawrócić na prawosławie, bo było ich tu tylko ok. 50 osób, a resztę stanowili katolicy.

1866-1869 w cieniu prawosławnej cerkwi
W 1867 r. jest to cerkiew prawosławna, po stosownych remontach przebudowana ok. 1868 r. na światotroicka cerkiew. Niestety w 1869 r. decyzją władz carskich formalnie została skasowana diecezja mińska a jej parafie oddane w zarząd administratora diecezji wileńskiej, katolicy z Iszkołdzi poleceni byli opiece proboszcza w Połoneczce: 1865 ks. Hilary Kozłowski.


W diecezji wileńskiej 1869-1883 r.

1869-1883 prawosławna cerkiew
W kolejnych latach XIX w. jest tu już cerkiew prawosławna, szczycącą się posiadaniem świątyni o cztero wiekowej tradycji chrześcijaństwa. Opiekę nad katolikami pełni proboszcz Połoneczki, i tak: 1871-1875 ks. Konstanty Dziekoński , 1876 ks. Konstanty Waszkiewicz


W archidiecezji mohylowskiej 1883-1917 r.

1883-1905 w cieniu prawosławnej cerkwi
W XX w. r. to nadal cerkiew prawosławna, katolicy nie posiadają własnej świątyni, zamknięte zostały również 4 okoliczne kaplice (w miejscowościach: Użanka, Zausze, Rudawka, Studziance).
Opiekę nad katolikami pełni proboszcz Połoneczki: 1878-1903 ks. Wiktor Ljatuk

1905-1917 w cieniu prawosławnej cerkwi
Od IV.1905 r. trwa odrodzenie religijne w parafii, nabożeństwa w kaplicy cmentarnej (?); wiadomi ze w 1912 r. zanoszona jest kolejna prośba parafian do Petersburga, z prośbą o pozwolenie na budowę kościoła, oddalona jednak przez władze carskie.
Pewne zmiany na tej przestrzeni dokonują się dopiero w czasie I wojny światowej, po wkroczeniu na te tereny wojsk niemieckich, kiedy na fali ewakuacji w głąb Rosji wyjeżdża najbardziej aktywna prawosławnie część miasteczka (razem z duchownym). Ponawiane są wtedy starania o odzyskanie opustoszałej świątyni, co staje się możliwe w kolejnych latach wojny, ok. 1917 r. w czasie odrodzenia diecezji mińskiej. Opiekę nad katolikami pełni proboszcz Połoneczki: 1904-1925 ks. Józef Olszewski


W diecezji mińskiej 1917-1925 r.

1917-1918 proboszcz ks. Józef OLSZEWSKI
Odrodzenie parafii rozpoczyna się zaraz po wskrzeszeniu diecezji mińskiej, od 1917 r., kiedy zabiegać zaczyna o to ks. Olszański, który mieszka w Połoneczce. Trwa remont kościoła.

W 1918 r. (17.02) po rewindykacji świątyni przez katolików dokonano konsekracji.

1918-1919 proboszcz ks. Wincenty ŁOTAREWICZ
Proboszcz został aresztowany w czasie wojny polsko bolszewickiej i w dniu 19.III.1919 r. (uroczystość św. Józefa) zamordowany w Mirze. (zmuszano go do apostazji, a po kategorycznej odmowie dokonano egzekucji przez ocięcie głowy siekierą i wrzucenia ciała do studni).

1919-1923 proboszcz ks. Michał DALEKI (dz.)
W 1922 r. to parafia w diecezji mińskiej.

1924-1925x proboszcz ks. Józef KURYŁŁOWICZ
W 1925 r. parafia liczy 2.000 kat.


W diecezji pińskiej 1925-1984 r.

x1925-1946 proboszcz ks. Józef KURYŁŁOWICZ
Po przeprowadzeniu stosownych remontów w 1928 r. nastąpiła ponowna konsekracja świątyni
W schematyzmie z 1930 r. to parafia w dekanacie stołowickim, liczy 1.600 kat., funkcjonuje tylko 1 kaplica w Proście. Podobnie w 1932 r. parafia w dekanacie stołowickim, liczy 1.800 kat., kaplica Proście.
W 1933 r. jest to parafia Iszkołdz w dekanacie stołowickim, należą tu miejscowości: Iszkołdz, Baracin, Dudzicze, Dabrówka, Hajewszczyzna, Jabłonowszczyzna, Janczyce, Krasnohorka, Makasze, Ostrówki, Pietkiewicze, Proście, Stołpiszcze, Niedźwiadka.
Widoczny jest wzrost liczebności wiernych i tak w 1934 r. parafia liczy 1.620 kat., kaplica w Prościu , 1935 r. parafia liczy 1.700 kat., kaplica w Prościu (5 km od kościoła) , w 1937 r. parafia liczy 1.700 kat., kaplica Proscie.
Przed samą II wojną światową, np. w 1938 r. miejscowość Iszkołdz (położona jest w powiecie ba-ranowickim) liczy ok. 700 mieszkańców. Natomiast w 1939 r. parafia liczy tylko 1.525 kat., kaplice Proście
Od IX.1939 r. represje sowieckie wobec Polaków i katolików, ok. w 1940 r. ma miejsce deportacje rodzin urzędniczych na Kazachstan, a później wywózki na Syberie.
Od VI.1941 r. początek represji niemieckich
Od VII.1944 r. powrót prawodawstwa sowieckiego, co doprowadza już w 1945 r. do ekspatriacji polskich rodzin do PRL. W 1946 r. ma miejsce wyjazd proboszcza ks. J. Kuryłowicza do PRL. Wraz z wyjazdem części parafian i proboszcza władze rozpoczęły represje i zabroniły odprawiania nabożeństw w kościele. Protesty ludzi uniemożliwiają wywiezienie sprzętu liturgicznego i zamienienie świątynia na magazyn.

1946-1947 proboszcz ks. Andrzej ZGRYZA
W 1946 r. proboszcz mieszka w Stołowiczach i obsługuje oprócz swojej parafii jeszcze 5 kościołów, ok. Iszkołdź oceniana na 750 kat.

1947-1956 w diecezji pińskiej
Kościół obsługiwany przez okolicznych kapłanów

1956-1984 proboszcz ks. Jerzy ROSIAK
W 1956 r. ks. Rosiak sprawuje opiekę nad parafia dojeżdżając tu z Połoneczki.
W 1969 decyzja władz sowieckich o zamknięciu świątyni. Ok. 1970 r. ogłoszono długotrwały remont, jako zabytku co miało usprawiedliw pozbawienie parafian dostępu do kościoła. Najbliższa świątynia istniała w Połoneczce.

1975-1984 w diecezji pińskiej
W 1978 r. ponowne otwarcie świątyni dla wiernych.


W diecezji pińskiej 1984-2016 r.

1984-1990 proboszcz o. Kazimierz WIELIKOSIELEC (OP) ,
W 1984 r. ks. proboszcz otoczył opieką duszpasterską wakujące parafie w miejscowościach: Juszkowi-cze, Horodziszcze, Stalawicze, Połoneczka, Nowy Świerżeń, Horodzieja, Kareliczy, Mir, Hancewi-cze.

1991-1996 proboszcz ks. Bogdan KRYŃSKI
Odrodzenie religijne, wizytacja biskupa pińskiego abp Kazimierza Światka.

1996-2015 proboszcz ks. Maciej SZMYTOWSKI (TChr)
W 1998 (VI) r. miało miejsce nawiedzenie parafii przez nuncjusza abp. D. Hruszowskiego. W 2000 r. zwrot starej plebanii wykorzystywanej od 1945 r. przez władze komunistyczne na szpital.
W 2003 r. (21.09) poświęcenie dzwonów (Zygmunt i August).

W 2005 r. to parafia w dekanacie baranowickim, diecezja pińska. W 2009 r. opisana jako parafia w dekanacie Baranowicze Zachodnie
W 2009 r. (23.05) parafie nawiedziła księżna Elżbieta Radziwiłłówna , w 2012 r. (XI) prymicje ks. Aleksandra Kananowicza
W 2015 r. to parafia w dekanacie Baranowickim
! .

, 1919
, 1887 .
, 1893 .
, 1885 .
, 1914 .
, 1917 .

Wszytkich kogo interesuje miejsce rostrzela jednej zydowskiej rodziny, mam informacje co do miejsca pochowania.
Iszkołdz () parafia p.w. Przenajświętszej Trójcy.


1450 kościół zbudowany na miejscu dawnego pogańskiego sanktuarium.

1471-1472 fundacja kościoła przez Mikołaja Niemirę

k. XVI w. zabranie na zbór kalwiński



1641 zwrócenie świątyni katolikom przez Radziwiłłów

1650 budowa nowego dachu, dokonana staraniem proboszcza

1653 podatek podymne z dóbr plebańskich wynosił 22 złp. 15 gr. (pobierany z 15 domów)

1654-1660 zniszczenie kościoła i parafii

1669 parafia w dekanacie nowogródzkim

1673 podatek podymne pobierany od 5 domów)

1674 wizytator wspominał: kościół murowany, wielki.



1744 parafia w dekanacie Nowogródzkim, z filią Zausze. Do parafii należały miejscowości: Iskołdź, Pietkiewicze, Makasze, Janczyce, Studzian, Zuchowicze, Wosicy, Dołmatowicze, Ostaszyn, Usaki, Połonka, Dudzicze, Łysica.

1781 parafia w dekanacie nowogródzkim, liczy 1198 kat.

1790 w parafii istnieje szpital dla ubogich gdzie mieszka 10 osób.



1818 ks. Walerian Zańmiński (kan.) (proboszcz poszukuje środków na remont kościoła, będącego własnością Radziwiłłów)

1866 cerkiew



1917-1918 ks. Józef OLSZEWSKI (p) (mieszka w Połoneczce)

1918 (17.02) po rewindykacji świątyni przez katolików dokonano konsekracja.

1918-1919 ks. Wincenty ŁOTAREWICZ (p)

1919-1922 ks. Michał DALEKI (p, dz.)

1922 - parafia w dekanacie sto łowickim diecezji mińskiej.

1924-1945 ks. Józef KURYŁŁOWICZ (p)

1928 konsekracja świątyni

Po 1945 wraz z wyjazdem części parafian i proboszcza władze rozpoczęły represje i zabroniły odprawiania nabożeństw w kościele. Protesty ludzi uniemożliwiają wywiezienie sprzętu liturgicznego i zamienienie świątynia na magazyn.

1946 wyjazd proboszcza ks. J. Kuryłowicza do PRL.

1956-1984 ks. Jerzy ROSIAK (opieka z Połoneczki)

1969 decyzja władz sowieckich o zamknięciu świątyni

1978 ponowne otwarcie świątyni dla wiernych.

1984-1990 o. Kazimierz WIELIKOSIELEC OP, proboszcz otoczył opieką duszpasterską wakujące parafie w miejscowościach: Juszkowicze, Horodziszcze, Stalawicze, Połoneczka, Nowy Świerżeń, Horodzieja, Kareliczy, Mir, Hancewicze.

1991-1996 ks. Bogdan Kryński

1996-2008 ks. Maciej SZMYTOWSKI TChr

1998 (VI) nawiedzenie parafii przez nuncjusza abp. D. Hruszowskiego

2003 (21.09) poświęcenie dzwonów (Zygmunt i August)
Pozdrawiam serdecznie Ks. Proboszcza i dzieci, ktore byly na wakacjach w Polsce. Trzymajcie sie kochani, bylo super!!! Dzieki z wszystko i pozostancie soba!!!

*
*
*
*