> Хатняя > Віленскі павет > Віленскі раён > мястэчка Майшагола > Сядзіба Гоўвальтаў > Віленскі павет > Віленскі раён > мястэчка Майшагола > Сядзіба Гоўвальтаў
Майшагола. Сядзіба Гоўвальтаў
Майшагола. Сядзіба Гоўвальтаў

Майшагола | Сядзіба Гоўвальтаў - Каментарыі

Год пабудовы (перабудовы): XIX
Каардынаты:
54° 52'3.97"N, 25° 3'41.56"E
Houwaltowie - ostatni właściciele


Wraz z wygaśnięciem dynastii Jagiellonów Mejszagoła żyła w odblasku swej dawnej świetności. Miejscowe dobra w XVII w. należały do Sapiehów, później - do Tyzenhauzów. W drugiej połowie XVIII w. stanowiły własność starostów wiłkomirskich i szyrwickich Epereyszych, a następnie Wołłowiczów, po nich zaś - biskupa wileńskiego Ignacego Massalskiego. Od spadkobierców biskupa majątek kupili w końcu XVIII w. Houwaltowie. W posiadaniu Houwaltów pozostała Mejszagoła do wybuchu drugiej wojny światowej. Ostatnim właścicielem był Jerzy Houwalt, dowborczyk, uczestnik wojny bolszewickiej i walk z Sowietami we wrześniu 1939, major AK w powstaniu warszawskim.



Po drugiej wojnie światowej, w czasach sowieckich, na terenie dawnego majątku zorganizowano sowchoz.



Klasycystyczny pałac w Mejszagole budowano w latach 1806-1812 według projektu wileńskiego architekta Michała Szulca (onże autor trzech figur świętych na wileńskiej katedrze). Pałac wzniósł podstoli zawilejski Onufry Houwalt. Budowa nie została wykończona w związku z dramatyczną samobójczą śmiercią architekta Michała Szulca i wojnami napoleońskimi. Ostateczny kształt pałac uzyskał dopiero w końcu XIX w. Niefortunnym przeróbkom pałac uległ także podczas odbudowy po drugiej wojnie światowej. W czasach najnowszych oddano go na użytek szkoły. Budynek otacza nieduży park o powierzchni 2 ha ze stawem. Od 1986 roku park chroniony jest jako pomnik przyrody.