> obwód witebski > rejon głębocki > miasto Głębokie > Sobór Narodzenia NMP
Głębokie. Sobór Narodzenia NMP
Głębokie. Sobór Narodzenia NMP

Sobór Narodzenia NMP | Głębokie

Wybrane zdjęcia

Głębokie. Sobór Narodzenia NMP

Fasada zachodnia, fot. 2004 Foto © . |

Głębokie. Sobór Narodzenia NMP

Sklepienie budynku klasztornego. Fot. Leonard Rzeczycki, lata 30 XX wieku Foto © |

Głębokie. Sobór Narodzenia NMP

Wnętrze, widok znad nawy Foto © 븢 |

Sobór prawosławny pod wezwaniem Narodzenia Bogarodzicy

Świątynia ufundowana przez wojewodę mścisławskiego Józefa Korsaka w latach 1639-1654 jako kościół katolicki i klasztor karmelitów. Przebudowana w roku 1735 w stylu baroku wileńskiego przez słynnego architekta, Jana Krzysztofa Glaubitza.

W roku 1865 kościół i klasztor zamknięto, a w 1872 zamieniono na cerkiew i przebudowano niektóre fragmenty architektury. Od tej pory służy wiernym jako świątynia prawosławna. Zbudowana w stylu bazyliki z krótkim transeptem, z czterema wieżami w narożach. Brak informacji, kiedy w centrum połaci dachowej pojawiła się kopuła czy była w pierwotnym zamierzeniu architektonicznym, czy została dobudowana w roku 1872.

Kościół otaczał czworobok zabudowań klasztornych z wewnętrznym dziedzińcem. Dziś pozostało tylko jedno jego skrzydło, znikła też kopuła; a wieże w narożach prezbiterium straciły swoją barokową urodę. Piękna pozostała fasada zachodnia, flankowana dwoma czterokondygnacyjnymi wieżami. Ozdobiona wraz z wieżami wiązkami pilastrów, wygiętymi i profilowanymi gzymsami i półkoliście zamkniętymi niszami. Parawanowy, wysoki szczyt miedzy wieżami o bardzo dekoracyjnych motywach. Wieże prezbiterium dwukondygnacyjne, skromnie zdobione lizenami i niszami. Na ich szczycie dziś widnieje dziwne zakończenie, podobne do fabrycznych kominów. Między wieżami prosty, trójkątny szczyt.

Elementy architektoniczne fasady głównej zostały zachowane. Piękne są barokowe zdobienia nisz, okien i portalu z rzeźbionymi drzwiami o oryginalnym ornamencie roślinnym. Na dziedziniec soboru prowadzi barokowa, trójprzelotowa brama z ozdobnym frontonem z końca XVIII wieku. Ściany wnętrza zdobią stiukowe ornamenty. Zachowały się drzwi z XVIII wieku i kuta balustrada.

Krypta, miejsce pochówku fundatora została zniszczona, gdy po drugiej wojnie światowej działała tu fabryka konserw. Według legendy, podziemne lochy miały łączyć kryptę kościoła z odległym klasztorem w Berezweczu.

W historii kościoła i klasztoru były dobre i ponure karty, często tajemnicze. Do dobrych należy działalność karmelitów prowadzenie szkoły i konwiktu dla niezamożnych uczniów i szeroka działalność kulturalna wśród ludności. Słynna z unikalnych i wspaniałych zbiorów była biblioteka klasztoru. Pomoc zdrowotna dla ludności, udzielana przez prowadzony przez mnichów szpital i aptekę.

Do złych zdarzeń należało kwaterowanie wojsk napoleońskich wraz z cesarzem w 1812 roku, a do jeszcze gorszych wojsk rosyjskich z gen. Murawiowem (zwanym Wieszatiel). Stacjonował ze swoimi wojskami w klasztorze karmelitów po klęsce Powstania Listopadowego a po raz drugi po Powstaniu Styczniowym. W Głębokim, jak i w innych miejscach swojej działalności, zapisał się okrutnie i krwawo, stosując wymyślne represje wobec ludności. Lochy klasztoru w czasach obecności Murawiowa stały się przerażającym więzieniem.

A.O.
Na podstawie książki Grzegorza Rąkowskiego Wśród jezior i mszarów Wileńszczyzny, Rewasz 2000


Wiadomości

Rok budowy (przebudowy): 1639-54, 1735, XIX
Współrzędne geograficzne:
55 8'20.56"N, 27 41'50.88"E

Albumy zdjęć