> obwód witebski > rejon uszacki > miasteczko Sieliszcze > Kościół św. Weroniki i klasztor Bernardynów
Sieliszcze. Kościół św. Weroniki i klasztor Bernardynów
Sieliszcze. Kościół św. Weroniki i klasztor Bernardynów

Kościół św. Weroniki i klasztor Bernardynów | Sieliszcze

Rok budowy (przebudowy): 1726
Współrzędne geograficzne:
55° 11'19.29"N, 28° 25'31.55"E

Albumy zdjęć

Wybrane zdjęcia

Sieliszcze. Kościół św. Weroniki i klasztor Bernardynów

Foto © Друпаў Аляксей | Data wykonania: 30.10.2010

Sieliszcze. Kościół św. Weroniki i klasztor Bernardynów

Ruiny kościoła Św. Weroniki w Siedliszczu Foto © Дзіна Маковіч | Data wykonania: 30.10.2010

Sieliszcze. Kościół św. Weroniki i klasztor Bernardynów

Elewacja boczna Foto © Шаблыка | Data wykonania: 30.10.2010

SIELISZCZE - parafia p.w. św. Weroniki

Wprowadzenie
Do roku 1686 była to własność ziemska Korsaków, później Frackiewiczów a następnie Sielawów. Przez cały ten czas istniał już w tym miejscu kościół farny, kiedy ok. 1726 r. wybudowano tu staraniem miejscowych właścicieli (Jozefata Antoniego i Eleonory z Koziełłów Sielawów) drewniany kościółek p.w. Św. Weroniki, z przeznaczeniem dla zakonników franciszkańskich.

1729 - gwardianem o. Sebastian KSIĘŻYCKI.
W 1729 r. do zbudowanego tu drewnianego klasztoru, jaki dla bernardynów wystawił Jozafat A. Siellawa i chyba w tym roku wprowadzili się pierwsi zakonnicy, choć czasem przedział powstawania tej budowli dotyczy podawania dat: 1726-1734 r.
1744 – świątynia w parafii Kublicze
Spis synodalny z 1744 r. podaje miejscowość Sieliszcze na terenie parafii Kublicze, odznaczając, że istniała tu świątynia katolicka.

1772-1795 – klasztor w czasach rozbiorów
Jeszcze w 1772 r. nie był to pełny klasztor, a tylko rezydencja gdzie mieszkało 5 zakonników (w tym 4 kapłanów). Nie wszystko układało się pomyślnie, skoro jeszcze w 1790 r. bernardyni nosili się z zamiarem opuszczenia tego miejsca z powodu braku środków do wybudowania, obiecanego im w akcie fundacji, murowanego kościoła i klasztoru.
1808 – gwardianem o. Probus BRZOSKA.
1809 – gwardianem o. Lew JASIEWSKI.

1824 – kościół przy rezydencji.
Wiadomo, że w 1824 r. zanim nastąpiły decyzje władzy rzędowej o likwidacji klasztoru, na wskutek uszczuplenia się składu personalnego w prowincji litewskiej bernardynów klasztor traci prawa konwentu i staje się rezydencją.
1832 – kasata klasztoru.
Parę lat później, w 1832 r. zupełnie skasowano tu obecność bernardynów. Po kasacie klasztoru świątynia służyła jako kościół parafialny, a budynek klasztorny używano jako plebanie, później ten kościół ustanowiono filialnym parafii w Uszaczu.

1852-1854 – proboszczem ks. Jacek PISARSKI.
1860-1868 – proboszczem ks. Stanisław RYŁŁKO.

W tym czasie wspomagali prace w parafii następujący kapłani:
1862 – ks. Antoni Janowicz [m],
1866 – ks. Walerian Niechwiedowicz [w].
1871-1872 – proboszczem ks. Stanisław Antoni JANOWICZ.
1872-1894 – proboszczem ks. Michał BIELSKI.
W tym czasie pomagał w parafii w latach:
1873-1874 – ks. Józef Leśniewski [W].
W roku 1878 parafia liczy 2995 katolików i te dane podawane są przez kolejne lata, dopiero w roku 1886 r. podana zostaje informacja, jakoby parafia liczy 3062 katolików.

1894-1899 - proboszczem ks. Antoni SYMONOWICZ.
1897 – remont kościoła w Sieliszczu prowadzony staraniem ks. Simonowicza
1898-1917 – proboszczem ks. Wiktor WALENTYNOWICZ.
W roku 1904 pochowano na miejscowym cmentarzu dawnego proboszcza ks. Michała Bielskiego (nie wiadomo czy przebywał tu do śmierci jako rezydent). W 1907 parafia liczy 3308 katolików, natomiast wikarym w roku 1909 jest ks. Bronisław Kiełbasa.

1923 - vacat.
Prawdopodobnie obsługa polecona była poprzedniemu proboszczowi, ks. Walentynowiczowi ale brak go w spisie kapłanów pracujących w tej okolicy lub co bardziej realne obsługiwał ks. P. Kaziunas z Zahacia.
1925-1926 – proboszczem ks. Paweł KAZIUNAS.
1941 – czas odwiedzin misjonarzy.
Po wkroczeniu na te tereny Niemców, w wyniku braku nadzoru ze strony administracji sowieckiej przyjeżdżać można było kapłanom z Litwy aby prowadzić tu działalność misjonarzy, i tak w dniach 22 i 30.VII.1941 pracował tu ks. N. Masłowski z Bobrowszczyzny.

1995-2000 – proboszczem ks. Mieczysław JANCZYSZYN.
Kapłan dojeżdżał z pobliskiego Lepiela, Msze św. odbywały się kilka razy w roku w domu prywatnym.
2000-2002 – proboszczem ks. Marat KOZŁOWSKI.
Przy nowym podziale dokonanym przez biskupa, proboszczem został kapłan mieszkający w Uszaczu, czyli w rejonowym mieście dla tego terenu.
2002-2005 – proboszczem ks.
Nastąpiło kolejne już uporządkowanie grobów i alejek na cmentarzu parafialnym.

o. Jan Fibek (OFMCap)

 

Wiadomości

Касцёл Святой Веранікі ў Селішчах: гісторыя і сучаснасць

Калі я ездзіла ў дзяцінстве да бабулі ў суседні Глыбоцкі раён, на шляху з Ушач да Івесі мяне заўсёды ўражваў будынак касцёла ў Селішчах....
На вялікі жаль дзяржаве наш касьцел не патрэбны, а каталіцкай царкве занадта дорага яго аднааўляць дзеля дзесятка вернікаў з Селішчаў.
Але і я з дзяцінства марыў пра яго аднаўленне... ...
Я Приезжаю сюда с детства каждый год, и мне обидно что государство неможет сохранить свою историю которую наши дети и так незнают. Надеюсь костел восcтановят?

P.S. Зачем же мой дед Воевал? От...
Касьцёл і кляштар знаходзяцца блізу могілак на поўдні вёскі. Комплекс зруйнаваны падчас Другое Сусьветнае вайны. З тыльнага боку касьцёла знаходзіцца ўваход у цудоўна захаваныя скляпеньні. Варта брац...