> Віцебская вобласць > Докшыцкі раён > вёска Слабада > Царква Святой Ганны
Слабада. Царква Святой Ганны
Слабада. Царква Святой Ганны

Царква Святой Ганны | Слабада

Не існуе
Год пабудовы (перабудовы): > 1800
Страчаны: 1967
Каардынаты:
54° 59'10.97"N, 27° 46'28.17"E

Фотагалерэі

Выбраныя здымкі

Слабада. Царква Святой Ганны

Унутраны выгляд царквы ў Слабадзе. Здымак 2-ой паловы 1920-х гадоў. Фота © Кастусь Шыталь |

Слабада. Царква Святой Ганны

Царква ў Слабадзе. Здымак 1920-х г. Фота © Кастусь Шыталь | Дата: ~1920

Слабада. Царква Святой Ганны

Царква, збудаваная у 1995-97 гг. на месцы страчанай. Фота © Кастусь Шыталь | Дата: ~1920

Царква збудавана у 19 стагоддзі. Першае ўпамінанне адносіцца да 1884 года. Тады, дарэчы сяло Слабада называлася Замошская Слабада (ад назвы недалёкага маёнтка Замошша). У 1884 годзе была адчынена царкоўнапрыходская школа. Святаром тады быў А. Звераў.

Захаваўся фотаздымак гэтай царквы 1920-х гадоў. Цікава тое, што яна мае такі выгляд, які маюць звычайна уніяцкія цэрквы. Таму, хутчэй за усё, да 1839 года яна належала уніятам, але іншых сведчанняў пра гэта няма.

У 1926 – 1934 гадах пробашчам Слабадской парафіі быў Стэфан Бягун. Яго дачка Раіса Бягун да сённяшняга дня дапамагае адноўленай царкве: за свае грошы набыла літургічнае адзенне, два званы. Раіса Бягун выдала дзве кнігі пра Стэфана Бягуна, рыхтуецца да выдання трэцяя – на беларускай мове. У 1934 – 1942 годзе святаром тут быў Аляксандр Новік. Ён супрацоўнічаў з партызанамі (цяжка сказаць, было тое “супрацоўніцтва” дабравольным ці партызаны проста прымусілі яго выдаваць патрэбныя звесткі). У 1943 годзе нехта данёс пра гэта немцам і ён быў схоплены. За тое, каб яго адпусцілі, падпісаліся амаль ўсе жыхары Слабады, аднак немцы расстралялі святара, яго жонку і старэйшага сына. Разам з ім расстралялі яшчэ некалькі мірных жыхароў Слабады.

Неўзабаве пасля Другой сусветнай вайны яна была зачынена савецкімі ўладамі. У 1967 годзе ўлады вырашылі разбурыць яе. Брыгадзір будаўнічай брыгады саўгаса Сяргей Вераб’ёўскі адмовіўся разбіраць святыню. За гэта яго нават знялі з пасады брыгадзіра. Але тады дырэктар саўгаса Іванішкін сам сеў на трактар, зачапіў трос за купал і пачаў разбураць святыню. Калі разбуралі царкву, мясцовыя жыхары ўратавалі крыж з царквы, які яны закапалі на мясцовым цвінтары. (Напачатку 1990-х крыж быў адкапаны і зараз ён знаходзіцца на купале новай царквы.) А вось магілы святароў каля царквы былі здратаваны гусенічнымі трактарамі. Старажылы кажуць, што у гэты момант у Слабадзе і навакольных вёсках вылі ўсе сабакі. Царква была перанесена ў Малажані на узвядзенне бібліятэкі. Цікава, што у тую ж вёску, толькі на клуб, быў перавезены зруб Крулеўшчынскага касьцёла Сэрца Езуса. У 1990-х гадах царква была адноўлена, але выгляд новай царквы далёкі ад таго, які мела разбураная святыня, бо новы храм узводзіўся па усіх канонах праваслаунай царквы. Царква была асвечана 20 кастрычніка 1997.

Кастусь Шыталь, краязнаўца
e-mail: kastus-sh@mail.ru

Паведамленні